بازار
ما هم در برابر قطعی اینترنت شبیه همان قورباغه شده‌ایم. هر بار دمای آب کمی بالاتر رفته و ما کمی بیشتر عادت کرده‌ایم. حال هر وقت سایه جنگ سنگین می‌شود، همه پذیرفته‌ایم که قطعی اینترنت، اختلال گسترده یا افت شدید سرعت محتمل است. مسئولان هم به‌سادگی از این احتمال حرف می‌زنند، انگار قطعی اینترنت پیامد طبیعی جنگ است و فقط باید خودمان را برایش آماده کنیم.
پس از وصل‌شدن دوباره‌ی اینترنت در پی حوادث دی‌ماه، در دیداری دوستانه با سید ستار هاشمی، وزیر ارتباطات، او درباره مشکلات اتصال و دشواری بازگرداندن اینترنت صحبت کرد. بحث به احتمال جنگ کشید و پرسش این بود که اگر جنگی در بگیرد و اینترنت قطع شود، چه راهکاری برای ادامه ارتباطات وجود دارد.
آن روز گفتم چقدر بد است که همه قطع‌شدن اینترنت را پذیرفته‌ایم. به‌جای اینکه بپرسیم چگونه می‌شود جلوی قطعی را گرفت، می‌پرسیم اگر قطع شد چه کنیم. اصل ماجرا را پذیرفته‌ایم و فقط دنبال راهی برای کنارآمدن با پیامدهایش هستیم.
تنها چند روز بعد از آن جلسه در نهم اسفند و همزمان با آغاز حمله آمریکا به ایران، اینترنت قطع شد. کمتر کسی غافلگیر شد؛ انگار پس از قطعی اینترنت طی جنگ ۱۲روزه و حوادث دی‌ماه کمی در برابر قطعی اینترنت آبدیده شده بودند. سخنگوی دولت بارها گفت این تصمیم در شورای عالی امنیت ملی گرفته شده است. مردم ناراضی بودند، کسب‌وکارها آسیب دیدند، ارتباط خانواده‌ها و دوستان دشوار شد و بسیاری از فعالیت‌های روزمره مختل ماند. با‌این‌حال گویی همه از قبل منتظر چنین اتفاقی بودند و هرکس به فکر راهی بود تا … …
