تحریم‌ها، جنگ اقتصادی و ضرورت مدیریت مصرف

چون در منطق آمریکایی، دموکراسی یعنی تبعیت از فرامین آمریکایی‌ها. همچنین صلح و آزادی نیز از نظر آنها حفظ امنیت و منافع آمریکاست. تحریم اقتصادی جدید هیچ سرفصلی غیر از آنچه تاکنون در این ۳۰ تا ۴۰ سال انجام داده‌اند، ندارد.

با این حال نکته مهم و در حقیقت این است که این اقدامات، آثار روانی و موضعی در کشور ما دارد. آیا ارزش ریال در مقابل دلار، واقعاً همین است که الان وجود دارد؟ ثروت یک ملت، دستاوردهای آن، ثبات سیاسی، ثبات اجتماعی و یک جریان مولد که تولید ناخالص ملی کشور را گسترش می‌دهد، با ارزش پول ملی یک کشور ارتباط دارند اما شاید ما تنها کشوری هستیم که ارزش پول ملی‌مان هیچ ارتباطی با ثروت و دستاوردهایمان ندارد. می‌‌ببینید با یک عملیات روانی، از اتاق‌هایی در کشورهای دیگر، به‌صورت تلگرامی نرخ دلار را تعیین می‌کنند.

اگر همه این‌ اتاق‌ها را دنبال کنید، سرنخ آنها به همان اتاق‌های اسرائیل و سرویس‌های بیگانه می‌رسد؛ همان‌هایی که می‌خواهند بر گرده مردم ایران فشار مضاعف بگذارند. بنابراین، راه مقابله با این وضعیت جدید، مدیریت کردن درست شرایط است. باید مصرف را مدیریت کنیم. با مدیریت مصرف بسیاری از تقاضاهای کاذب از بین می‌رود.

همین که تقاضای کاذب و هیجانی از بین برود، نوسانات و بی ثباتی‌های بازار هم کاهش می‌‌یابد . سال ۱۳۹۷ آمریکایی‌ها اعلام کردند به این جمع‌بندی رسیده‌اند که راه مقابله با ایران، نظامی و سایبری نیست و گزینه جنگ اقتصادی را انتخاب کردند. این گزینه را البته تست هم کرده بودند.

با اقداماتی به همراه عملیات روانی، در یک شب ارزش پول ملی را ۳۰ درصد کاهش دادند. گفتند اگر این کار را چند مرتبه دیگر انجام دهیم، ارزش پول ملی ایران سقوط می‌‌کند و مردم به خیابان‌ها می‌ریزند و حکومت را ساقط می‌‌کنند.

الان دوباره به همان گزینه برگشته‌اند و می‌‌خواهند مشروعیت و مقبولیت نظام را هدف قرار دهند. به نظر من، باید همه با هم متحد و یکپارچه، مصرف را مدیریت کنیم تا بتوانیم با داشته‌ها و به اندازه توانی که اکنون داریم، بدون اینکه تقاضا را افزایش دهیم، خودبه‌خود روند صعودی نرخ دلار را مهار کنیم؛ چون این مسأله روانی است و اصلاً هیچ مبنای ریاضی، مهندسی و اقتصادی ندارد.

مهم‌ترین ابزاری که برای هدف قرار دادن مقبولیت نظام استفاده کردند، تحریم بود. وقتی تحریم اعمال می‌شود، کانال‌های رسمی مبادلات و تبادلات متوقف می‌شوند و کانال‌های فرعی باز می‌شوند. کانال‌های فرعی هم آلوده‌اند و در آنها احتمال فساد وجود دارد. آنان دوست دارند معاملات از طریق همین کانال‌های فرعی آلوده انجام شود تا با نسبت دادن اتهام فساد به حاکمیت، مقبولیت و مشروعیت‌زدایی کنند.

ابزار دشمن فقط موشک و بمب نیست. هدف آنها ساقط کردن جامعه است. وقتی آمریکایی‌ها در رسیدن به اهداف در جنگ ناکام می‌‌مانند، رئیس جمهوری این کشور به مردم، تاریخ و تمدن ایران توهین می‌‌کند.

بنابر این آنها از طریق جنگ اقتصادی می‌‌خواهند فشارها به مردم را زیاد کنند و مردم تحت فشار را تحریک به اعتراض و رفتارهای هیجانی غیرقانونی کنند. البته که این روش‌ها تجربه شده و به نتیجه هم نرسیده و با هشیاری مردم و البته تدابیر مسئولان این بار هم به خواسته خود نمی‌رسند.

انتهای پیام/