بازار
به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، ایران به صراحت اعلام کرده است که در صورت حمله به زیرساخت‌های کشورمان، کابل‌های اینترنت تنگه هرمز و قطع اینترنت یکی از اهداف قطعی کشورمان خواهد بود.
اما دیروز ادعاهایی از سوی دوحه مطرح شد که هرگونه آسیب به شبکه‌های فیبر نوری و کابل‌های زیردریایی خلیج فارس، همه کشورها از جمله ایران را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد!
هسته مرکزی این ادعا بر این فرض استوار است که منطقه خلیج فارس یک اکوسیستم دیجیتال به هم پیوسته است و ضربه به گلوگاه‌های آن، عواقب متقارنی برای تمامی بازیگران منطقه‌ای به همراه خواهد داشت.
اگرچه این ادعا در یک سطح انتزاعی و کلی دارای رگه‌هایی از واقعیت است، بدین معنا که اختلال در شریان‌های دریایی بر ترافیک داده کل منطقه اثرگذار است اما از یک خطای تحلیلی بنیادین رنج می‌برد: فرض تقارن در درجه، ساختار و معماری وابستگی متقابل.
داده‌های صنعتی، توپولوژی شبکه‌های مسیردهی (BGP) و تحلیل‌های اقتصاد سیاسی نشان می‌دهد که قطر و سایر کشورهای شورای همکاری خلیج فارس عملاً به مسیرهای دریایی وابستگی مطلق و ساختاری دارند در حالی که معماری اینترنت ایران بر پایه یک شبکه توزیع‌شده قاره‌ای و زمینی بنا شده است.
در صورت وقوع بحران در تنگه هرمز، آسیب برای کشورهایی نظیر قطر به شکل یک فروپاشی زیرساختی و تهدید موجودیتی بروز خواهد کرد، در حالی که برای ایران در سطح یک اختلال شبکه‌ای قابل مدیریت و جذب‌شونده باقی خواهد ماند.
بخش اول: معماری اینترنت جهانی و شکل‌گیری گلوگاه‌های دیجیتال
برای درک عمق آسیب‌پذیری کشورهای منطقه، ابتدا باید مکانیسم جریان داده‌های جهانی را شناخت. برخلاف تصور عمومی که اینترنت را شبکه‌ای بی‌سیم یا ماهواره‌ای می‌پندارد، ستون فقرات ارتباطات دیجیتال، اقتصاد و اینترنت جهانی بر بستر کابل‌های زیردریایی قرار دارد.
1.1. شریان‌های پنهان اقتصاد دیجیتال
بیش از 95 تا 99 درصد از کل ترافیک اینترنت و داده‌های بین‌المللی از طریق شبکه‌ای فیزیکی متشکل از حدود 500 سیستم کابل زیردریایی در سراسر جهان منتقل میشود. …
