در رویکرد نظامی نوین و استراتژی تهاجمی ایران، قدرت موشکی بازوی بلندی برای در هم کوبیدن هرگونه تهدید در مبدأ است. در میان زرادخانه گسترده و متنوع نیروی هوافضای سپاه، نام یک موشک بیش از همه لرزه بر اندام استراتژیستهای نظامی دشمن و سامانههای پدافندی آنها انداخته است: خیبرشکن.
این موشک که امروزه به عنوان ستون فقرات بلامنازع موشکهای بالستیک سوخت جامد کشور شناخته میشود، قواعد بازی و معادلات قدرت را در غرب آسیا به طور کامل متحول کرده است. در ادامه بررسی دقیق قابلیتهای این نقطه زن ساخت ایران میپردازیم.
سلاحی که در سلسله عملیاتهای اخیر ثابت کرد فاصله میان لانچرهای پرتاب تا اصابت دقیق در قلب سرزمینهای اشغالی، تنها چند دقیقه است. سوخت جامد و چابکی تاکتیکی بینظیر
برای درک اهمیت خیبرشکن، ابتدا باید به طراحی پیشرانه آن توجه کرد. موشکهای نسلهای گذشته که از سوخت مایع استفاده میکردند، نیازمند فرآیند زمانبر تزریق سوخت پیش از پرتاب بودند. این مسئله، کاروانهای موشکی را در برابر شناسایی ماهوارهای و حملات پیشدستانه آسیبپذیر میکرد. اما خیبرشکن با بهرهگیری از پیشرفتهترین نسل پیشرانههای سوخت جامد مرکب، این نقطه ضعف را به یک نقطه قوت استراتژیک تبدیل کرده است.
این موشکها به صورت آماده شلیک در سیلوها یا روی پرتابگرهای متحرک نگهداری میشوند. زمان آمادهسازی خیبرشکن برای شلیک به کسری از زمان موشکهای نسل قبل کاهش یافته است. این چابکی به یگانهای موشکی اجازه میدهد تا با استفاده از تاکتیک شلیک و اختفا، موشک را در کمترین زمان ممکن پرتاب کرده و پیش از آنکه رادارهای دشمن بتوانند مختصات پرتابگر را برای آتش متقابل محاسبه کنند، منطقه را ترک نمایند.
کلاهک مانورپذیر، کابوس سامانههای پدافندی چندلایه
آنچه خیبرشکن را از تمام همردههای خود متمایز میکند و آن را به یک شکارچی بیرحم برای سپرهای موشکی تبدیل کرده، طراحی منحصربهفرد کلاهک جنگی آن است. موشکهای بالستیک سنتی پس از خروج از جو، یک مسیر سهموی و کاملاً قابل پیشبینی (تراژکتوری بالستیک) را طی میکنند. رایانههای پدافندی دشمن با محاسبه این مسیر، نقطه برخورد را پیشبینی کرده و موشکهای رهگیر را به آن نقطه شلیک میکنند. …
