احداث «پل بعثت»، نبوغ مهندسی جهاد در دفاع‌مقدس

به گزارش ایسنا، یکی از نتایج عملیات والفجر ۸، تصرف کامل بخش انتهایی اروندرود در دهانه خلیج‌فارس به طول حدود ۲۰ کیلومتر و تسلط بیشتر بر قسمت‌های دیگر این رودخانه از خسروآباد تا رو به روی فاو بود. از دیگر دستاوردهای عملیات والفجر ۸، آزادسازی حدود ۶۰۰ کیلومترمربع از زمین‌های منطقه عملیات و تصرف شهر بندری فاو و تأسیسات نفتی آن بود که محل انتقال و عبور بخشی از نفت صادراتی عراق به شمار می‌رفت. بنابراین حفظ دستاوردهای ارزشمند عملیات به‌منظور افزایش فشار بر عراق برای پذیرش صلح و خواسته‌های به‌حق ایران، نیازمند احداث پلی مطمئن و مستحکم برای عبور و مرور به آن‌طرف اروند به جهت یک حضور درازمدت بود.

مهندسی جهاد با این تجربه وارد عملیات والفجر ۸ شد که عبور از رودخانه اروند با مشخصاتی متفاوت از سایر تجربه‌های قبلی بود. به همین دلیل، پل و عبور از اروند با دو نگاه متفاوت کوتاه‌مدت و درازمدت دنبال شد. عبور کوتاه‌مدت از اروند در حین انجام عملیات شکل گرفت که به چند طرح پل خیبری پیشرفته، پل نفر روی فجر و پل خضر خلاصه شد. در شرایطی که این پل‌ها نیاز تدارکات سنگین را به‌سختی تأمین می‌کرد، راهی برای برقراری ارتباط نمانده بود و برای حل این مشکل، ایده‌های مختلفی از طرف سپاه، ارتش و جهاد مطرح شد و جهادگران را متقاعد نمود برای عبور از اروند پس از تثبیت عملیات در فاو، پلی با پایه‌ای مقاوم در برابر بمباران هوایی دشمن طراحی کنند.

مرکز تحقیقات مهندسی جهاد با استفاده از تجربه پل لوله‌ای رودخانه دویرج در عملیات محرم، طرح مشابه ای برای اروند آماده کرد. استفاده از لوله‌های تولیدی کارخانه فولاد مبارکه به قطر ۵۶ اینچ با آلیاژ مناسب، ایده آن‌ها را تقویت کرد که می‌توانستند با کنار هم قرار دادن تعدادی از این لوله‌ها در عمق رودخانه، زیرسازی پل را انجام دهند.

برای محاسبه تعداد لوله موردنیاز، سطح مقطع اروندرود را با مقیاس یک‌هزارم برای عرض فرضی ۱۲۰۰ متر و عمق ۲۰ متر طراحی کردند. در این نقشه با دایره‌هایی به قطر ۵/۲ سانتی‌متر، سطح مقطع فرضی را پر کردند و تعداد کل لوله‌های موردنیاز مشخص شد.

مراحل تحقیق و طرح‌های پیشنهادی طراحی و نحوه احداث پل …