پزشکی که با سیاستهای حاکم بر سیستم کنار نمیآید
مهمترین ویژگی «دکتر آسورا» شخصیت اصلی آن است. سورا برخلاف الگوی پزشک قهرمان آرام و همهچیزدان، شخصیتی تند، سرسخت و تا حدی افراطی است؛ پزشکی که حاضر نیست ملاحظات سازمانی را بر جان بیمار مقدم کند. حتی عنوان «آسورا» نیز به تصویری از پزشکی اشاره دارد که در موقعیتهای بحرانی چند کار را همزمان پیش میبرد و در مواردی حتی دو بیمار بدحال را همزمان جراحی میکند . این ویژگی، همزمان مهمترین جذابیت و یکی از محدودیتهای سریال است .
از یک طرف، سورا به دلیل همین اغراقها شخصیتی تماشایی ساخته شده است؛ مخاطب میداند هر بار که شرایط به مرز بحران میرسد، احتمال دارد قهرمان وارد عمل شود و قواعد معمول را کنار بزند. از طرف دیگر، همین ویژگی باعث میشود «دکتر آسورا» را نتوان یک درام پزشکی کاملا واقعگرا دانست . سریال اساسا چنین ادعایی هم ندارد. آنچه میخواهد، ساختن یک قهرمان دراماتیک در محیط پزشکی است؛ قهرمانی که تواناییهایش بیش از آنکه قرار باشد بازنمایی دقیق واقعیت حرفه پزشکی باشد، برای ایجاد تعلیق و طرح یک مسئله اخلاقی به کار میرود .
وقتی بیمار از «مورد پزشکی» به «انسان» تبدیل میشود
بسیاری از درامهای پزشکی، جذابیت خود را از بیماریهای پیچیده، جراحیهای دشوار و رقابت پزشکان میگیرند. «دکتر آسورا» نیز از این عناصر استفاده میکند، اما مسئله اصلیاش جای دیگری است: چه چیزی باعث میشود پزشک، فارغ از شرایط بیمار، همچنان خود را موظف به نجات او بداند؟ …
