در این میان، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران (نهاجا) با درک صحیح از نیازهای نوین در عرصههای مراقبت، شناسایی و عملیاتهای هوایی، گامهای بلندی در جهت بومیسازی و توسعه این فناوری برداشته است. یکی از برجستهترین و موفقترین پروژههای ارتش در این زمینه، طراحی و تولید خانواده پهپادهای کمان است.
این خانواده پهپادی که نام خود را از نمادهای تاریخی و عملیاتهای غرورآفرین نیروی هوایی وام گرفته است، شامل مدلهای متنوعی از جمله کمان ۱۲، کمان ۲۲، کمان ۱۹ و کمان ۹۹ میشود.
هر یک از این پرندههای بدون سرنشین با هدفگذاری دقیق و برای انجام ماموریتهای کاملاً تخصصی طراحی شدهاند و در کنار یکدیگر، یک شبکه دفاعی و عملیاتی یکپارچه و قدرتمند را تشکیل میدهند. در ادامه، به بررسی دقیقتر و معرفی قابلیتهای منحصربهفرد هر یک از اعضای این خانواده پهپادی خواهیم پرداخت.
کمان ۱۲، نقطه آغاز یک تحول بزرگ
پهپاد کمان ۱۲ را میتوان یکی از پایهگذاران اصلی و پرندههای پیشگام در خانواده کمان دانست. این پرنده بدون سرنشین که نشاندهنده بلوغ مهندسی هوانوردی در نیروی هوایی ارتش بود، با تمرکز بر ماموریتهای چندمنظوره شامل شناسایی، مراقبت و عملیاتهای نقطهزن طراحی شده است. از منظر مشخصات فنی و آیرودینامیکی، این پهپاد قادر است با سرعتی در حدود ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت در آسمان به پرواز درآید. شعاع عملیاتی این پرنده ۱۰۰۰ کیلومتر عنوان شده است که در صورت انجام ماموریتهای یکطرفه، این برد به ۲۰۰۰ کیلومتر نیز میرسد.
یکی از ویژگیهای بارز کمان ۱۲، استفاده از مواد پیشرفته در ساخت بدنه آن است که موجب کاهش وزن پرنده و در نتیجه افزایش بازدهی و مداومت پروازی آن شده است. این پهپاد با توانایی حمل محمولههای اپتیکی و همچنین موشکهای نقطهزن، به یک ابزار کارآمد برای پایش مرزها و پاسخ سریع به نیازهای اطلاعاتی تبدیل شده است و راه را برای ساخت مدلهای بزرگتر هموار کرد.
کمان ۲۲، غول پهنپیکر و استراتژیک ارتش …
