این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
امروزه، در بسیاری از خانوارها، بیش از یک نفر در بازار کار حضور دارند؛ به همین دلیل تعیین این موضوع که چه کسی سرپرست خانوار است، دشوارتر شده. با این حال، در آمارهای رسمی، سرپرست خانوار معمولا فردی است که اعضای خانوار او را به عنوان مسوول خانواده معرفی میکنند. این تعریف لزوما به معنای تامینکننده اصلی درآمد نیست. در ایران به دلیل عقبه تاریخی و فرهنگی، معمولا مردان را به عنوان سرپرست خانوار معرفی میکنند. هرچند سرپرستی خانوارها توسط زنان، به خودی خود امری منفی نیست، اما این قشر به دلیل وضعیت تحصیلی و سنی نامساعد، نبود فرصت مهارتآموزی، فقر چرخهای و موانع ساختاری و حقوقی، معمولا به شغلی با کیفیت پایین روی میآورند.به بیان دیگر، مشکل این نیست که زنان نباید کار کنند؛ مشکل این است که شرایط فعلی، اجازه کار پایدار و کافی را به بخش بزرگی از آنها نمیدهد. طبق آمارها، تمرکز زنان سرپرست خانوار بیشتر به دهکهای پایین درآمدی معطوف است. در این راستا، دستگاههای مختلف برنامههایی در حوزه مهارتآموزی، حمایت مالی و اشتغال اجرا میکنند، اما نبود تعریف مشترک از توانمندسازی، غلبه رویکرد حمایتی، ضعف هماهنگی نهادی و تمرکز بیش از حد بر حمایت اقتصادی، مانع تحقق این اهداف شده است. تجارب جهانی نشان میدهد حمایت مالی بهتنهایی کافی نیست و باید به سمت توانمندسازی پایدار با نظام اطلاعاتی یکپارچه، اشتغال پایدار، مهارتآموزی و هماهنگی نهادی حرکت کرد. تجربه کشورها در توانمندسازی زنان …
