این دعوت هفته گذشته در دفتر مرکزی سازمان فضایی هند(ISRO) در بنگلور، طی نهمین جلسه «گروه کاری مشترک فضایی غیرنظامی ایالات متحده و هند»( CSJWG) ارائه شد. این ابتکار در سال ۲۰۰۵ به عنوان مکانیسمی برای همکاری فضایی دوجانبه و برای رسیدگی به چالشها و پیگیری اهداف مشترک پروازهای فضایی تأسیس شد.
مقامات ناسا روز سهشنبه ۱۱ اوت در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کردند: ناسا با تکیه بر همکاری موفقیتآمیزمان در علم، علاقه خود را برای پیوستن سازمان فضایی هند به پایگاه ماه مجدداً تأیید کرد. ما برای ماندن به ماه برمیگردیم و شرکای خود را با خود میآوریم.
در بیانیه روز سهشنبه سفارت ایالات متحده در هند نیز آمده است: دو طرف علاوه بر دعوت به همکاری برای پایگاه قمری توافق کردند که مذاکرات برای همکاری در زمینه اشتراکگذاری دادههای علمی آزاد تحت این توافقنامه را پیش ببرند.
«این توافقنامهها»، توافقنامههای آرتمیس(Artemis) هستند که چارچوبی دیپلماتیک به رهبری ایالات متحده هستند که اصول اکتشاف ایمن و مسئولانه ماه و فراتر از آن را ترسیم میکنند. هند در سال ۲۰۲۳ به عنوان بیست و هفتمین امضاکننده به این توافقنامه پیوست و به ائتلافی پیوست که اکنون به ۷۰ کشور افزایش یافته است.
بیانیههای رسمی جزئیات کمی در مورد اینکه مشارکت هند در برنامه پایگاه قمری در عمل چه چیزی را در بر خواهد داشت، ارائه کردهاند. با این حال، این جلسه مقامات ارشد فضایی هر دو کشور، از جمله «وی نارایانان»( V. Narayanan)، رئیس سازمان تحقیقات فضایی هند و دبیر وزارت فضایی هند و سرجیو گور(Sergio Gor)، سفیر ایالات متحده در هند را که در جلسه افتتاحیه سخنرانی کردند، گرد هم آورد.
ناسا قصد دارد طی دهه آینده، از طریق برنامه «آرتمیس»، یک پایگاه شهری گسترده در نزدیکی قطب جنوب ماه بسازد، منطقهای که به دلیل دهانههای همیشه سایهدار در آنجا که گمان میرود حاوی ذخایر قابل توجهی از یخآب باشند، مورد توجه ویژه قرار گرفته است.
جزئیات معماری برنامهریزی شده که توسط ناسا در ماه مه به اشتراک گذاشته شد، زیستگاههای تپهمانند را برای بهرهبرداری از نور خورشید و سیستمهای انرژی هستهای که برای کاهش خطرات تشعشعات در فاصله دورتری قرار دارند، در نظر میگیرد.
ناسا همچنین قصد دارد از سال ۲۰۲۸ از رباتهای کوچک برای بررسی منطقه قطب جنوب قبل از ساخت پایگاه در ماه استفاده کند.
این تلاش برای جمعآوری اطلاعات و دسترسی ایمن به سطح ماه، اولین مرحله از سه مرحله برنامهریزی شده است. فاز دوم از سال ۲۰۲۹ تا ۲۰۳۲ برای ایجاد قابلیت عملیاتی اولیه پایگاه در نظر گرفته شده است.
همچنین ناسا در یک بهروزرسانی در ماه مه اعلام کرد که فاز سوم، از سال ۲۰۳۲ به بعد با هدف دستیابی به حضور نیمهدائمی خدمه در سطح ماه انجام میشود.
ناسا برای اولویتبندی زیرساختهایی که از عملیات پایدار در سطح ماه پشتیبانی میکنند، افزایش سرعت پرتابها و همگام شدن با جاهطلبیهای قمری چین، در اوایل امسال توسعه ایستگاه فضایی گیتوی(Gateway) خود را که از مدتها قبل برنامهریزی شده بود، متوقف کرد.
دعوت به پیوستن به برنامه پایگاه ماه ناسا برای هند در حالی صورت میگیرد که این کشور نقشه راه بلندپروازانه اکتشاف ماه و پروازهای فضایی انسانی خود را دنبال میکند. برنامههای این کشور برای دهه ۲۰۴۰ شامل توسعه یک پایگاه در ماه، ایجاد یک ایستگاه فضایی در مدار ماه و اعزام فضانوردان هندی به ماه، با هدف گستردهتر ایجاد حضور طولانیمدت انسان در فراسوی زمین است.
انتهای پیام
