یکی از این فناوریهای تحولآفرین که به عنوان یک کاتالیزور در انقلاب علمی قرن بیست و یکم شناخته میشود، «پلاسمای سرد» (Cold Plasma) یا پلاسمای غیرحرارتی اتمسفری است. این فناوری که ریشه در دستاوردهای مهندسی هستهای و فیزیک ذرات دارد، امروزه مرزهای درمان بیماریهای صعبالعلاج، تصفیه آلایندههای مهلک زیستمحیطی و تضمین امنیت غذایی را به طور بنیادین دگرگون کرده است.
تحلیلهای تخصصی نشان میدهد که تسلط بر این فناوری، به مثابه دستیابی به یک اهرم قدرت نرم در ژئوپلیتیک علم و فناوری است. در این گزارش به بررسی ماهیت فیزیکی پلاسما، کاربردهای استراتژیک آن در صنایع مختلف، اطلس جهانی پیشگامان این عرصه و به طور ویژه، دستاوردهای چشمگیر، بومیسازی شده و غرورآفرین جمهوری اسلامی ایران در توسعه صنعتی و بالینی این فناوری میپردازیم.
پلاسما چیست و چگونه عمل میکند؟
برای درک عمق استراتژیک فناوری پلاسما، ابتدا باید به ساختار ماده و ترمودینامیک آن نگاهی انداخت. در علم فیزیک، پلاسما به عنوان «حالت چهارم ماده» شناخته میشود؛ حالتی که در یک زنجیره انرژی پس از جامد، مایع و گاز قرار میگیرد.
هرگاه به یک گاز، انرژی حرارتی یا الکتریکی کنترلشده و شدیدی اعمال شود، ساختار اتمی آن دچار گسیختگی شده و الکترونها از مدار اتمی خود جدا میشوند. نتیجه این فرآیند، شکلگیری یک محیط یونیزه به شدت فعال و دینامیک است که مخلوطی از یونهای مثبت، الکترونهای آزاد، رادیکالهای آزاد و فوتونها را در بر میگیرد. مشاهدات اخترفیزیکی اثبات کردهاند که بیش از 99 درصد از جرم مرئی جهان هستی (از جمله ستارگان، سحابیها و تاج خورشیدی) از پلاسما تشکیل شده است. …
