تفاوت اصلی در هدف تمرین است، نه در توانایی. بیشتر خانمها دمبل را برای فرمدهی، حفظ توده عضلانی، کمک به کاهش وزن و تقویت استخوانها میخواهند، نه برای رکورد زدن. به همین دلیل وزنهای سبکتر با تکرار بیشتر و حرکات چندمفصلی جواب بهتری میدهند. نکته دوم اندازه دسته است: دمبلهای ایروبیک با دسته باریکتر برای دستهای کوچکتر راحتترند و در حرکات طولانی، مچ را خسته نمیکنند. وزن مناسب برای شروع: قانون ۱۰ تا ۱۲ تکرار
یک قاعده ساده کار انتخاب را راحت میکند: وزنی مناسب است که بتوانید حرکت را ۱۰ تا ۱۲ بار با فرم درست تکرار کنید و دو سه تکرار آخر واقعاً سخت باشد. اگر ۲۰ بار میزنید و خسته نمیشوید، دمبل سبک است؛ اگر تکرار ششم فرم به هم میریزد، سنگین است. با این قاعده، جدول زیر برای بیشتر خانمهای مبتدی تا متوسط جواب میدهد: حرکات بازو و سرشانه: ۱ تا ۳ کیلوگرم برای شروع، ۳ تا ۵ کیلوگرم پس از دو سه ماه. حرکات پا و باسن (اسکوات، لانژ): ۳ تا ۵ کیلوگرم برای شروع، ۶ تا ۱۰ کیلوگرم برای سطح متوسط. حرکات پشت و سینه: ۲ تا ۴ کیلوگرم برای شروع.
به همین دلیل بیشتر مربیان توصیه میکنند بهجای یک جفت دمبل، دو یا سه جفت با وزنهای پلکانی بخرید، یا سراغ ست متغیر بروید که با کم و زیاد کردن صفحه، وزنش تغییر میکند. اگر بین این دو مردد هستید، راهنمای انتخاب وزن و نوع دمبل برای بانوان با جدول وزن برای هر حرکت، این تصمیم را ساده میکند.
جنس دمبل؛ موضوعی که بیشتر از وزن اهمیت دارد …

































































