اما کریس رایت، وزیر انرژی ایالات متحده، هفته گذشته داستان بسیار متفاوتی را تعریف کرد: تنگه باز است و نفت بسیار سریعتر از آنچه بازار درک میکند، در جریان است. او این را میداند: ارتش آمریکا دقیقاً در آنجا حضور دارد، آبها را گشتزنی میکند، کشتیها را در داخل و خارج تنگه اسکورت میکند و از آنها در برابر آتش دشمن محافظت میکند. نیروی دریایی اطلاعات دقیقی درباره اینکه کدام کشتیها در حال حرکت هستند و در چه زمانی، به وزارت انرژی ارائه میدهد.
سخنگوی وزارت انرژی گفت: «وزارت انرژی ایالات متحده با هماهنگی ارتش آمریکا، بهترین دادههای موجود مربوط به نفت و فرآوردههای نفتی خروجی از خلیج عربی را حفظ میکند.» برای دولت ترامپ، ترغیب به کاهش قیمت نفت غیرعادی نیست. دونالد ترامپ، رئیسجمهور، بارها گفته است که ایالات متحده تنگه هرمز را کنترل میکند و مکرراً ادعا میکند که توافق با ایران قریبالوقوع است. وزیر رایت گفته است که ایالات متحده اطمینان حاصل میکند که نفت کافی به مقصد مورد نیاز میرسد.
تحلیلگران والاستریت با نادیده گرفتن این ادعاها، عمدتاً به دادههای ردیابی شخص ثالث که دریافت کردهاند، همراه با اندازهگیریهای موجودی گزارششده توسط صنعت و سایر دادهها تکیه کردهاند. اما این ممکن است در حال تغییر باشد. یا حداقل، برای اولین بار از آغاز جنگ، برخی تحلیلگران در والاستریت ممکن است حداقل مایل باشند در نظر بگیرند که دولت ممکن است درباره وضعیت بازار نفت حقیقت را بگوید.
رایت ادعا کرد که میانگین هفت روزه جریان نفت از تنگه هرمز به ۹ میلیون بشکه در روز افزایش یافته است. حسین خاطرنشان کرد که این موضوع مستقیماً با ادعای ایران مبنی بر بسته بودن تنگه — و دادههای ردیابی کشتیها که نشان میداد این رقم حدود نیمی از عدد رایت است — در تضاد بود.
حمد حسین، اقتصاددان ارشد اقلیم و کالا در کپیتال اکونومیکس گفت: «دانستن اینکه چه مقدار نفت از خلیج فارس خارج میشود، به طور فزایندهای دشوار شده است. ادعاهای متضاد مقامات آمریکایی و ایرانی آب را گلآلود کرده است.» کپپلر (Kpler) از دادههای خود دفاع کرد که توسط شبکه متشکل از ۱۳۰۰۰ گیرنده تحت مالکیت و عملیاتی این شرکت در ۱۹۰ کشور تغذیه میشود و ۳۵۰ هزار کشتی را ردیابی کرده و موقعیت آنها را هر ۵ دقیقه بهروزرسانی میکند. مت اسمیت، مدیر تحقیقات کالا در کپپلر گفت: «آشتی دادن تفاوت بین آنچه ما میبینیم و آنچه او (رایت) نقل میکند، ممکن نیست.»
سرویسهای دیگر مانند Windward Intelligence از تصاویر ماهوارهای و هوش مصنوعی برای ردیابی کشتیها استفاده میکنند، حتی اگر فرستندههای خود را خاموش کنند. این به سرویسهای ردیابی اجازه میدهد تا بهطور فعال ناوگانهای موسوم به «سایه» را که سعی میکنند موقعیت خود را برای جلوگیری از شناسایی مخفی کنند، دنبال کنند.
کپپلر همچنین ترافیک ناوگان سایه را برآورد میکند. هم کپپلر و هم ویندوارد نشان دادند که در روزی که رایت مدعی شد ۲۰ میلیون بشکه نفت از منطقه خلیج عربی خارج شده، در مجموع حدود پنج کشتی از تنگه هرمز خارج شدهاند. قبل از جنگ، هر روز بیش از ۱۰۰ کشتی از تنگه عبور میکردند. این تعداد کشتی برای پذیرش چنین جریان نفتی کافی نیست.
اما حسین اذعان کرد که تصویری که بازار نفت دریافت کرده ممکن است ناقص باشد. ایران در هفتههای اخیر در حملات خود به کشتیها بهطور قابل توجهی تهاجمیتر شده است و متحدان حوثی آن در دریای سرخ نیز همین کار را انجام دادهاند. این امر باعث شده که تعداد فزایندهای از کشتیهایی که از تنگه هرمز و بابالمندب در دریای سرخ عبور میکنند، همه تلاش خود را برای مخفی کردن موقعیت و محموله خود برای جلوگیری از حمله انجام دهند. حدود نیمی از ترافیکی که کپپلر در هفتههای اخیر از طریق تنگه هرمز ردیابی کرده، شامل ترانزیتهای سایه بوده که نسبت به یکهشتمِ یک ماه پیش افزایش یافته است — و وزارت انرژی استدلال میکند که این سرویسها همه چیز را ثبت نمیکنند.
حسین استدلال کرد که وقتی نفتکشهای با حرکت کند پس از دور شدن از خطر، فرستندههای خود را دوباره روشن میکنند، بازار احتمالاً متوجه خواهد شد که نفت بسیار بیشتری نسبت به برآوردهای قبلی از منطقه خارج شده است. دن پیکرینگ، بنیانگذار و مدیر ارشد سرمایهگذاری در پیکرینگ انرژی پارتنرز به سیانان گفت که او نسبت به اعداد وزارت انرژی پذیرا است. وی گفت: «آمریکا امکان عبور مقدار قابل توجهی نفت از تنگه را فراهم میکند و ایران جلوی همه چیز را نمیگیرد. در دنیایی که دولت با بدبینی زیادی مواجه است، احتمالاً بهترین کار این است که رویکرد اعتمادکن، اما تحقیقکن را در پیش بگیرید.» وی افزود: «قطعاً ممکن است او درست بگوید.»
