تأمین مالی پروژههای ساختمانی از طریق سرمایهگذاری خارجی یک روش مرسوم در جهان است اما این روش در ایران با توجه به تحریمها و محدودیت مبادلات بانکی با چالشهایی همراه بوده و در مواردی که دولت و شهرداری تهران تلاش کردند از ظرفیت سرمایهگذاری خارجی برای طرحهای مسکن استفاده کنند ناکام ماندند.
پرداخت وام قرضالحسنه مسکن به این افراد
در دهه ۹۰ شمسی و حتی اوایل دهه ۸۰ مذاکرات زیادی با شرکتهای ساختمانی کرهای و چینی برای ساخت مسکن انبوه بهویژه در طرح مسکن مهر و پس از آن انجام شد. اما بسیاری از این مذاکرات به دلیل پیچیدگیهای نقلوانتقال ارزی، تحریمهای بانکی و تفاوتهای فاحش در استانداردهای ساختوساز و هزینههای تمامشده، به قراردادهای عملیاتی گسترده تبدیل نشدند.
در سالهای اخیر، با مطرح شدن «نهضت ملی مسکن»، دولت سیزدهم مذاکرات جدیتری را برای استفاده از توان مهندسی و مالی چین آغاز کرد. دولت وقت اعلام کرد که چینیها آمادگی دارند در ازای دریافت تهاتر نفت یا در قالب قراردادهای ساخت، در پروژههای انبوهسازی مشارکت کنند. اما جزئیات دقیقی از اجرای گسترده این پروژهها … …
