هادیان حالا از تغییراتی میگوید که برای اصلاح این وضعیت در این شرکت آغاز کرده؛ از کاهش هزینهها و کوچککردن ساختار گرفته تا استفاده بهتر از ظرفیتها و داراییهای مجموعه. او درباره مدیرانی که حاضر به تغییر نیستند، ساختارهای هزینهزا و فاصله گرفتن برخی مجموعههای فرهنگی از ماموریت اصلیشان هم صریح صحبت میکند. گفتوگوی ما با هادیان درباره همین تغییرات است؛ اینکه یک انتشارات قدیمی چطور به این وضعیت رسید و برای اینکه دوباره بتواند جایگاه گذشته خود را پیدا کند، چه مسیری پیش رو دارد.
تشخیص درد مزمن شرکتداری دولتی
هادیان در توضیح تغییراتی که در انتشارات علمی و فرهنگی دنبال کرده، ابتدا به صحبتهای اخیر رئیسجمهور درباره شرکتهای زیانده دولتی اشاره میکند؛ موضوعی که به گفته او، با تجربهاش در این مجموعه هم ارتباط مستقیمی دارد. او میگوید وقتی این صحبتها را شنیده، با خودش گفته: «جانا سخن از زبان ما میگویی.»
به اعتقاد هادیان، شرکتداری دولتی در بسیاری از موارد به افزایش هزینهها و بزرگشدن بخشهای غیرتخصصی منجر میشود. او توضیح میدهد که در یک شرکت سالم، بخش تخصصی باید سهم بیشتری از ساختار را به خود اختصاص دهد، اما در شرکتهای دولتی، توصیهها، رانتها و فشارهای بیرونی گاهی باعث شده بخش پشتیبانی چند برابر بخش تخصصی شود؛ وضعیتی که هزینههای سنگینی به شرکت تحمیل میکند.
…
