بازار
تاب‌آوری کادر درمان در زمان جنگ، کرونا و دیگر شرایط دشوار، جلوه‌ای از احساس وظیفه و فداکاری است. پزشکان و پرستاران در موقعیت‌هایی که جان مردم در خطر است، در کنار آنها می‌مانند و برای نجات جان انسان‌ها تلاش می‌کنند. البته این فداکاری نباید باعث شود قدرشناسی از این گروه را فقط به روزهای بحران محدود کنیم.
ولادت حضرت زینب(س) و روز پرستار، فرصتی برای یادآوری فداکاری کسانی است که در روزهای سخت و شرایط بحرانی، در کنار مردم می‌مانند و برای نجات جان آنها تلاش می‌کنند. پرستاران و پزشکان از جمله این گروه‌ها هستند که مسئولیتشان در زمان جنگ و بحران، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. واقعاً وظیفه همه ماست که با هر شغلی، به خاطر رضای خدا و مردم، تاب‌آوری داشته باشیم؛ اما بعضی مشاغل حساسیت بیشتری دارند، مثل نیروی انتظامی، پزشکان و پرستاران.
این افراد طبیعتا برای چنین شرایطی آماده شده‌اند. کسی که وارد حرفه پزشکی یا پرستاری می‌شود، می‌داند زندگی حرفه‌ای او با چه مسئولیت‌هایی همراه است. با این حال، این مسئله مانع از آن نیست که قدرشناس آنها باشیم.
در دفاع مقدس و جنگ ۸ ساله با عراق، تا زمانی که جنگ اتفاق نیفتاده بود، نمی‌دانستیم چه کسانی تا چه اندازه آماده فداکاری هستند. وقتی جنگ شروع شد، دیدیم عده‌ای خودشان را برای شهادت آماده کرده‌اند. ارزش‌ها در زمان‌های خاصی بیشتر خودشان را نشان می‌دهند و در زمان‌های دیگر ممکن است کمتر دیده شوند.
درباره پزشکان و پرستاران هم همین‌طور است. این فداکاری فقط به جنگ مربوط نمی‌شود. بیماری کرونا که ۳، ۴ سال قبل با آن مواجه بودیم، از این نظر دست‌کمی از جنگ نداشت. دشمن در جنگ دیده می‌شود، اما ویروس کرونا را نمی‌دیدیم؛ با این حال، مثل برگ خزان جان انسان‌ها را می‌گرفت. به مردم می‌گفتیم از خانه بیرون نروید، تماس نگیرید و به جاهای شلوغ نروید، اما پزشکان و پرستاران به بدترین نقاط آلوده به ویروس می‌رفتند؛ جایی که بدحال‌ترین بیماران حضور داشتند. بعضی از آنها حفظ شدند و بعضی هم به شهادت رسیدند.
در جنگ، مردم انتظار بیشتری از کادر درمان دارند، چون می‌خواهند جانشان حفظ شود و مورد حمایت قرار بگیرند. حتی رزمندگانی که با آگاهی از خطر … …
