فیلم / فاجعه در خلیج فارس؛ سواحل قشم زیر پای لکه‌های نفتی جان می‌دهد/ چرا دیگر کسی به داد سواحل قشم نمی رسد؟

به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، هجوم توده‌های سیاه نفت از ساحل نقاشه تا گامبرون، زیست‌بوم نگین خلیج فارس را در آستانه یک فاجعه ملی قرار داده است. در حالی که بوی خفقان‌آور گازهای سمی زندگی ساحل‌نشینان را فلج کرده و هر دقیقه تاخیر در مهار این سموم مرگبار، حیات حرا و آبزیان را به کام نابودی می‌کشاند، دستگاه‌های متولی همچنان در باتلاق تعارفات اداری و پاسکاری مسئولیت‌ها زمین‌گیر شده‌اند.

گسترش لایه‌های غلیظ نفتی در پهنه آبی و نوار ساحلی جزیره قشم، به ویژه در امتداد ساحل نقاشه به سمت گامبرون، وضعیت بوم‌سازگان دریایی و زیست روزمره ساکنان منطقه را به مرحله بحرانی رسانده است. در روزهای اخیر، امواج دریا حجم قابل توجهی از پسماندهای قیری و آلاینده‌های هیدروکربنی را به خشکی کشانده‌اند. بوی زننده و گازهای سمی برخاسته از این مواد، علاوه بر ایجاد اختلال جدی در تنفس ساحل‌نشینان، زنگ خطری آشکار را برای حیات شکننده این منطقه به صدا درآورده است. ابعاد حادثه نشان می‌دهد که کندی در مهار این بحران، خسارت‌هایی بازگشت‌ناپذیر بر پیکره خلیج فارس وارد می‌کند. کالبدشکافی تخریب؛ اثر ورود هر قطره نفت به بوم‌سازگان دریایی

آسیب ناشی از نشت نفت تنها به لکه‌دار شدن چهره ساحل و آب دریا محدود نمی‌شود. به محض ورود ترکیبات نفتی به دریا، لایه‌ای نفوذناپذیر بر سطح آب تشکیل می‌شود که راه نفوذ نور خورشید و تبادل اکسیژن میان هوا و آب را مسدود می‌سازد. این انسداد در گام نخست، موجودات میکروسکوپی و پلانکتون‌ها را که ستون فقرات زنجیره غذایی دریا هستند نابود می‌کند و با مرگ آن‌ها، زنجیره تغذیه دیگر آبزیان دچار فروپاشی می‌شود.

هم‌زمان با این پدیده، ترکیبات سمی و سرطان‌زای موجود در نفت به سرعت جذب بافت‌های بیولوژیکی آبزیان می‌شوند. این سموم باعث تلفات گسترده تخم‌ها و لارو ماهیان شده و با ورود به چرخه غذایی، سلامت پرندگان دریایی و حتی انسان را تهدید می‌کنند. جریان‌های جزر و مدی نیز این توده‌های سیاه را به سمت پهنه‌های گلی و ریشه‌های حرا هدایت می‌کنند؛ مناطقی که در صورت پوشیده شدن با مواد نفتی دچار خفگی کامل می‌شوند و احیای مجدد آن‌ها دهه‌ها زمان می‌برد. همچنین چسبیدن این لایه‌های سنگین به صخره‌های مرجانی، فرایند مرگ قطعی مرجان‌ها را تسریع می‌کند. …