سفر تاریخی شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، به قاهره پس از یک دهه را نمیتوان صرفاً دیداری دوجانبه میان او و عبدالفتاح السیسی دانست. این سفر را باید در چارچوبی گستردهتر و در امتداد تحولات نظم در حال شکلگیری جهانی ارزیابی کرد؛ نظمی که در آن قدرتهای نوظهور، بیش از گذشته در پی تعریف مناسبات خود بر اساس منافع ملی و راهبردی هستند.
روابط چین و مصر، ریشه در دههها تعامل و همگرایی میان دو تمدن کهن دارد و توافقنامه جامع مشارکت راهبردی دو کشور در سال ۲۰۱۴، نقطه عطفی در مسیر تعمیق این روابط محسوب میشود. اکنون به نظر میرسد پکن و قاهره درصدد عبور از برخی کاستیهای گذشته و گشودن فصل تازهای از همکاریهای راهبردی هستند. پکن و قاهره؛ از تجارت تا فناوری و امنیت
شی جینپینگ در مقالهای که پیش از سفر خود در رسانههای دولتی مصر منتشر کرد، روابط دو کشور را در بهترین دوره تاریخی خود توصیف کرده و بر ضرورت مشارکت راهبردی جامعتر، توسعه همکاریهای باکیفیت در چارچوب ابتکار کمربند و جاده، گسترش تبادلات فرهنگی و تعمیق همکاریهای چین با جهان عرب و آفریقا تأکید کرده است.
در سوی دیگر، السیسی نیز با ترسیم چشمانداز آینده روابط، حوزههایی همچون خودروهای برقی، باتریهای ذخیرهساز، انرژیهای تجدیدپذیر، تجهیزات الکترونیکی، کشتیسازی و فناوریهای آبشیرینکن را در شمار زمینههای اولویتدار همکاری قرار داده و انتقال فناوری در حوزههای ارتباطات، هوش مصنوعی و علوم فضایی را مورد توجه قرار داده است. …
