بازار
در ماه ژوئیه، فرانچسکا آلبانیز، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور سرزمین‌های فلسطین گزارشی درباره همدستی رسانه‌ها در نسل‌کشی منتشر کرد. گزارش او جزئیات نحوه هدف‌گیری سیستماتیک روزنامه‌نگاران فلسطینی، تحریک‌گری رسانه‌های اسرائیلی و مشروعیت‌بخشی پوشش بین‌المللی را شرح می‌دهد که همه اینها نسل‌کشی را تسهیل و پاسخگویی را مختل کرده‌اند.
رسانه‌ها به‌شدت به منابع صهیونیستی تکیه کرده‌اند و از حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ موسوم به عملیات طوفان الاقصی برای توجیه حمله بعدی این رژیم استفاده کردند و درگیری را طوری نمایش دادند که گویی منحصرا با آن حمله آغاز شده است.
-از «استعمار» تا «شهرک‌سازی»
ناامیدی از این روایت بود که ماریا روبلز، پژوهشگر و هنرمند مستقل را بر آن داشت تا پژوهش درباره داستان‌های آرشیوی روزنامه‌های آمریکایی را آغاز کند. او می‌خواست «واقعیت» آنچه در فلسطین می‌گذشت را از طریق «تاریخ عمومی و حافظه عمومی نه بر پایه عقیده، بلکه با گردآوری مدارک، پژوهش‌ها و روزنامه‌نگاری موجود و در دسترس قرار دادن آن تا حد امکان برای عموم» به اشتراک بگذارد.
روبلز طی سه سال، بیش از ۳۰۰۰ بریده از نزدیک به ۷۰۰ روزنامه مربوط به سال‌های ۱۷۲۴ تا ۲۰۲۳ را با استفاده از آرشیوهای آنلاین و سوابق فیزیکی گردآوری کرد و بدین ترتیب «پوشش فلسطین» را بنیان گذاشت.
روبلز پیشتر روی یک کمپین پژوهشی برای آگاهی‌رسانی درباره تاریخ برده‌داری در نیویورک با استفاده از مواد آرشیوی در دسترس عموم کار کرده بود.
او همچنین امیدوار است این آرشیو به عموم کمک کند تاریخ فلسطین پیش از ۲۰۲۳ را درک کنند و به پژوهشگران و سازمان‌ها اجازه دهد «نگاه کنند و بفهمند، نقد کنند و زیر سوال ببرند که اطلاعات چگونه به اشتراک گذاشته شده، درباره‌شان صحبت شده و گزارش شده است. سوگیری رسانه‌ای همیشه وجود داشته است اما زبان استفاده‌شده با گذشت زمان تغییر کرده است؛ برای مثال، قابل توجه بود که اسرائیل زمانی صریحا به‌عنوان یک پروژه استعماری مورد بحث قرار می‌گرفت، زمانی که این اصطلاح کمتر بار منفی داشت.» …
