این مساله در خوانش خبر اهمیت ویژهای دارد. متن خبری معمولا از اطلاعات فشرده، نامها، اعداد و روابط علّی تشکیل شده است. اگر گوینده بدون توجه به گروههای معنایی جمله پیش برود، شنونده برای تشخیص ارتباط میان اطلاعات باید تلاش بیشتری کند. برای مثال، در جملهای که از افزایش هزینه تولید به دلیل رشد قیمت مواد اولیه خبرمیدهد، نحوه جملهبندی صوتی باید رابطه علت و معلول را روشن نگه دارد. مکث در جای نامناسب میتواند این ارتباط را مبهم کند؛ همانطور که تاکید نادرست بر یک واژه ممکن است اطلاعات فرعی را مهمتر از اصل خبر جلوه دهد. در اجرای حرفهای، مکث دستکم سه کارکرد متمایز دارد که شامل تفکیک واحدهای معنایی، برجسته کردن بخش مهم پیام و ایجاد انتظار در مخاطب است. این کارکردها نباید با یکدیگر اشتباه گرفته شوند. مکثی که برای روشن شدن ساختار جمله به کار میرود، نباید طولانی یا نمایشی باشد. در مقابل، مکثی که در روایت برای ایجاد تعلیق انتخاب میشود، ممکن است به زمان بیشتری … …
روزنامه دنیای اقتصاد / ۱۴۰۵/۰۸/۰۹
گویندگی، هنر انتخاب تاکیدهاست
یکی از تفاوتهای مهم میان خواندن یک متن و اجرای آن، در جاهایی آشکار میشود که گوینده از گفتن بازمیایستد. دو گوینده ممکن است متنی واحد را با تلفظ صحیح، صدای رسا و رعایت قواعد دستوری بخوانند، اما تنها یکی از آنها بتواند مخاطب را با خود همراه کند. تفاوت همیشه در جنس صدا یا قدرت بیان نیست؛ گاهی به توانایی گوینده در تشخیص ساختار معنایی متن و تبدیل آن به یک اجرای شنیداری برمیگردد. مکث، در این فرایند، یکی از ابزارهای اصلی شکل دادن به معناست.

این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
در گویندگی، نقطهگذاری متن لزوما معادل نقطهگذاری در اجرا نیست. ویرگول و نقطه نشانههایی نوشتاریاند، اما گوینده باید فراتر از آنها، رابطه میان اجزای جمله، محل تغییر معنا و میزان استقلال هر گزاره را تشخیص دهد. مکثی که تنها به واسطه نشانههای نگارشی اجرا شود، ممکن است جمله را از نظر دستوری درست، اما از نظر شنیداری نامانوس کند. در مقابل، مکثی که بر پایه فهم متن انتخاب شده باشد، به شنونده کمک میکند ساختار پیام را دنبال کند.
بازار
































































































































































