نان اما در فرهنگ ایرانی فقط یک ماده غذایی نیست؛ «قوت غالب» مردم و نمادی از برکت سفره است. آنقدر حرمت دارد که بسیاری از ایرانیان اگر تکهای نان روی زمین ببینند، آن را برمیدارند، میبوسند و در گوشهای میگذارند تا زیر پا نماند. این حرمت ریشه در حافظه تاریخی مردمی دارد که طعم گرسنگی و قحطی را در دورههای مختلف چشیدهاند؛ از قحطی بزرگ جنگ جهانی اول تا کمبود نان در سالهای جنگ جهانی دوم و اشغال ایران در شهریور ۱۳۲۰. خاطره روزهایی که دسترسی به نان برای بخش بزرگی از مردم به دغدغهای حیاتی تبدیل شده بود، هنوز از حافظه تاریخی جامعه پاک نشده است.
حالا در شرایطی که گرانی مواد غذایی، سفره بسیاری از خانوارها را کوچکتر کرده و نان برای بخش قابل توجهی از مردم همچنان یکی از اصلیترین اقلام غذایی است، خبر طرح جدید دولت برای کنترل خرید نان با اتصال کارت بانکی به کد ملی، نگرانیهای تازهای ایجاد کرده است. سیاستی که با هدف جلوگیری از انحراف آرد یارانهای دنبال میشود، اما این پرسش را به وجود آورده که آیا قرار است هزینه تخلف در زنجیره تأمین و توزیع آرد، از جیب مصرفکننده و با محدود کردن خرید نان جبران شود؟
ماجرا از اختلاف پنجهزار تنی میان میزان آرد آزاد مورد نیاز قنادیها و واحدهای تولید نان فانتزی و خرید ثبتشده آنها آغاز شده است. معاون هماهنگی امور اقتصادی استانداری مازندران اعلام کرده این واحدها بر اساس مجوزهای صنفی باید ماهانه ۶۵۰۰ تن آرد آزاد خریداری کنند، اما میزان خرید ثبتشده آنها تنها ۱۵۰۰ تن است؛ اختلافی که به گفته او نشان میدهد پنجهزار تن دیگر از محل آرد یارانهای تأمین شده است. …


دانلود از کافه بازار
































































































































































