[اکبر حیدری] سکوت‌های پرسروصدا

از طرفی، آتش حملات گسترده علیه حزب‌الله لبنان شعله‌ور است و از سویی دیگر، عملیات نظامی عربستان علیه حوثی‌های یمن شدت گرفته است. در این میان، اظهارنظرهای پرهیاهوی مقامات آمریکایی و خاموشی عجیبِ بازیگران کلیدی منطقه، این پرسش را اذهان را به خود مشغول کرده: آیا این سکوت، آرامش پیش از طوفان است یا صرفاً منشأیی برای تفسیرهای افراطی؟

یک روایت پرطرفدار در محافل تحلیلی، این آرامش را حمل بر «نقشه‌ای پنهان» می‌کند. بر اساس این قرائت، هیاهوی لفظی و لفاظی‌های جنگیِ مقامات آمریکایی، چیزی جز ابزار فریب راهبردی نیست؛ طرحی برای پاک‌سازی میدان از بازیگران فعلی تا راه برای رویارویی مستقیم و گسترده با ایران باز شود. در این نگاه، هم‌زمانی تحرکات در دو جبهه‌ی لبنان و یمن، مصداق تصادف نیست، بلکه نشانه‌ی یک هماهنگی طراحی‌شده است و پایان این دو درگیری، نه آرامش، که آغاز فصلی خطرناک‌تر خواهد بود.

در برابر این قرائت، گروهی دیگر از تحلیل‌گران ایستاده‌اند و آن را بیش‌ازحد توطئه‌محور می‌دانند. به باور آنان، تعیین‌کننده‌ترین متغیر در سیاست خارجی واشنگتن، نه میدان نبرد که صندوق رأی است. دولت آمریکا در آستانه‌ی انتخابات میان‌دوره‌ای، کم‌ترین تمایل … …