میناب امسال مهر متفاوت و صدالبته دردناکی را تجربه میکند، مهری که برای بسیاری از خانوادهها و دانشآموزان این شهر، رنگ شادی همیشگی را ندارد. در تقویمی که بازگشت به کلاسهای درس را نوید میدهد، جای خالی ۱۶۸ دانشآموز و معلم مدرسه شجره طیبه، زخمی است که هنوز تازه مانده و با گذشت زمان به سادگی فراموش نمیشود.
خاطراتی میان نیمکتها
برای دانشآموزانی که امروز قدم به مدرسه میگذارند، آغاز سال تحصیلی با احساساتی متفاوت همراه میشود. روزی که عمدتاً سرشار از هیجان، دیدار دوستان و شوق یادگیری است، اما برای میناب این سال تحصیلی با خاطراتی بسیار تلخ گره خورده است. هر گوشه مدرسه را که نگاه میکنند نشانی از کسانی دارد که زمانی کنارشان بودند، صداهای آشنا، خندهها، گفتوگوها و لحظههایی که دیگر هیچکدامشان تکرار نمیشود.
آخرین باری که دانشآموزان و معلمان مدرسه شجره طیبه در کنار یکدیگر جمع بودند، همان روزی بود که جنایت دشمن صهیونیستی امریکایی مسیر زندگیشان را برای همیشه تغییر داد. ناگهان بوی خاک و خون در همهجا پیچید و مدرسه در یک چشم بر هم زدن، تمام گذشته خود را از دست داد.
حالا دانشآموزان بازمانده از مدرسه شجره طیبه با زخمی از جنس خاطره به کلاس بازمیگردند، زخمی که هم جسم و هم روحشان را تحت تأثیر قرار داده است؛ چراکه آثار آن روز، هنوز بر تن و جان آنها باقی مانده است. بیتردید تجربه دیدن لحظات جنایتکارانه دشمن، به آسانی از ذهن پاک نمیشود.
مهر بدون ۱۶۸ نفر
امسال ۱۶۸ دانشآموز مدرسه شجره طیبه به همراه معلمان خود برای همیشه غایب هستند. اما یادشان همچنان در فضای مدرسه و در میان قلبها باقی مانده است. نام آنها هر کدام، روایت یک خانواده، یک دوست، یک معلم و یک آینده ناتمام است. …
