تا پیش از قرن نوزدهم، هر آنچه از زندگی، تولد و مرگ افراد در ایران رخ می‌داد، تنها در گوشه‌ای از حافظه خانواده‌ها یا در پشت جلد قرآن‌ها ثبت می‌شد.