بازار
محمد درویش مهمان این نشست در ابتدا به بررسی شرایط ایران، و اشتراک آرزوهای ما و نویسنده ژاپنی کتاب «انقلاب یک کاه» گفت: «ما متعلق به فرهنگ و تمدنی هستیم که با درک و شعوری مثال‌زدنی توانسته‌ایم در یکی از نادرترین نقاط جهان یعنی کمربند خشک جهان، دوام بیاوریم. زیرا در این نقطه از زمین، زمان صبوری برای شکل‌گیری ۱ سانتی‌متر خاک ۸۰۰ سال است. ما تنها کشور نوار کمربند خشک جهان هستیم که دو هزار پایه درخت کهنسال در آن وجود دارد و زنان و مردان ساکن آن، با درایت خود می‌دانستند که چطور باید از قطره‌قطره آب و خاک این زمین به درستی استفاده کنند و این امر شگفت‌انگیز، یکی از بهانه‌های افتخار ایرانی بودن ما است.
وی افزود: وقتی این کتاب را خواندم خیلی بیشتر به ایرانی بودنم مفتخر شدم. زیرا بسیاری از درس‌ها و آمال و آرزوهایی که فوکوئوکا از آنها صحبت می‌کند، ما از هزاران سال پیش در ایران خودمان داشته‌ایم. برای نمونه، تا قبل از ورود موتورپمپ‌ها و تا پیش از نابودی نظام دیرینه سنتی حاکم بر کشاورزی و منابع طبیعی‌مان، مشهور به انقلاب شاه و ملت، همه این نهادسازی‌ها را از دست دادیم و چیزی جایگزین آن نکردیم!»
او با توجه به نابودی جنگل‌های هیرکانی و آسیب‌هایی که در طی سالیان به محیط زیست وارد شده، گفت: «این کتاب سوال مهمی را در ذهن ایجاد می‌کند: اگر ما وجدان بیداری داریم و حاضریم که عملکرد شش دهه اخیر کشورمان را بررسی کنیم، آیا دستاوردهایمان در زمینه حفظ محیط زیست کمتر شده است یا بیشتر؟!
این کنشگر و پژوهشگر محیط زیست، با اشاره به این که در کشور ما بیشترین بودجه در اختیار نهاد وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی قرار می‌گیرد، گفت: «در بسیاری از خیابان‌های مهم کشور ما، معمولا یکی‌دو داروخانه به چشم می‌خورد اما الزاما در همه خیابان‌هایمان کتابفروشی و موزه و کتابخانه نیست. کشوری که بیشترین بودجه‌اش صرف نهاد بهداشت و درمان و آموزش پزشکی می‌شود و رشد داروخانه‌هایش بیش از کتابخانه‌هایش است، حتما که در مسیر توسعه پایدار حرکت نمی‌کند! …
