امیری پس از نخستین حضور رسمی خود در المپیاد استعدادهای برتر در سال ۱۴۰۱، بهتدریج پلههای پیشرفت را طی کرد؛ از کسب مدالهای کشوری و عنوان قویترین دختر مسابقات جوانان ایران تا تجربه نخستین حضور در اردوهای تیم ملی و تلاش دوباره برای بازگشت به جمع ملیپوشان.
او در ادامه با ارتقای رکوردهای خود توانست نظر کادر فنی را جلب کند و در نخستین تجربه برونمرزی خود در رقابتهای قهرمانی جوانان آسیا به مدال دست پیدا کند. امیری در این رقابتها در حرکت یکضرب به مدال نقره رسید و در مجموع نیز مدال برنز را به دست آورد.
امیری کنار این مسیر ورزشی، تحصیل در رشته فوریتهای پزشکی را نیز دنبال میکند و معتقد است ورزش قهرمانی نهتنها جسم، بلکه ذهن و شخصیت او را ساخته است. او حالا حضور در مسابقات جهانی و رسیدن به المپیک را بهعنوان هدفی جدی دنبال میکند و میخواهد روزی داستان مدالهایش، روایت تلاش و امید یک دختر ایرانی باشد.
از سالهای بدون مسابقه تا نخستین مدال ملی
ایمنا : از چه زمانی وارد رشته وزنهبرداری شدید و این مسیر را چگونه آغاز کردید؟
حسنا امیری: ورود من به وزنهبرداری به سالهایی برمیگردد که در ردههای سنی پایینتر هنوز فرصت زیادی برای حضور در مسابقات رسمی وجود نداشت. در سالهای نخست، مسابقات بیشتر در ردههای نونهالان، نوجوانان و بزرگسالان برگزار میشد و من در سنی بودم که امکان حضور در بسیاری از این رقابتها را نداشتم. فقط یک مسابقه دروناستانی بهصورت افتخاری برگزار شد که در آن شرکت کردم، اما مدالی به دست نیاوردم. …
