این مطالعه که در ژورنال PNASمنتشر شده، با استفاده از آزمایشهای حیوانی و بررسی دادههای ژنتیکی انسان انجام شد. پژوهشگران ابتدا موشهای بالغ را به مدت سه هفته در شرایط انزوای اجتماعی قرار دادند تا استرس مزمن اجتماعی را شبیهسازی کنند. سپس تنفس آنها در هنگام خواب و واکنش دستگاه تنفسی به کاهش اکسیژن و افزایش دیاکسیدکربن بررسی شد.
نتایج نشان داد موشهای منزوی هنگام خواب مکثهای تنفسی بیشتری داشتند و واکنش تنفسی آنها در شرایط کمبود اکسیژن یا افزایش دیاکسیدکربن شدیدتر بود. این تغییرات در موشهای نر چشمگیرتر بود. در آزمایش دیگری نیز موشهای نر منزوی پنج برابر بیشتر دچار انسداد راه هوایی و افت اکسیژن خون شدند؛ در حالی که چنین افزایشی در موشهای ماده مشاهده نشد.
پژوهشگران احتمال میدهند تغییرات ایجادشده در اعصاب و عضلاتی که وظیفه باز نگه داشتن مجاری تنفسی را بر عهده دارند، در این ارتباط … …



















































