اما شاید سؤال درست، هیچکدام از این دو نباشد. در شرایط بحرانی، مسئله اصلی این نیست که «چقدر قیمت را افزایش دهیم؟»؛ بلکه این است که چگونه مدل ارزشآفرینی و قیمتگذاری خود را با واقعیت جدید بازار تطبیق دهیم؟
اقتصاد ایران در ماههای اخیر تحت فشار همزمان تورم، کاهش ارزش پول ملی، اختلال در تجارت و افت قدرت خرید قرار گرفته است. مطالب پیشنهادی نقشه راه مهار تورم برای دولت ۱۴۰۰/۰۶/۱۴ اقتصاد خسته، سیاستگذاری خاموش ۱۴۰۵/۰۳/۲۴
گزارشهای اخیر نیز از تشدید فشار هزینهها و دشوارتر شدن فعالیت برای کسبوکارها حکایت دارد. در چنین محیطی، یکی از خطرناکترین اشتباهات مدیران، استفاده از یک نسخه ثابت برای همه محصولات و همه مشتریان است. اولین راهکار، تفکیک مشتریان است:
همه مشتریان به یک اندازه به قیمت حساس نیستند. بخشی از بازار ممکن است حاضر باشد برای کیفیت، سرعت، اعتبار برند یا خدمات بهتر، قیمت بیشتری بپردازد. بخشی دیگر فقط به دنبال ارزانترین گزینه است. بنابراین به جای افزایش یکسان قیمت برای همه، باید بازار را بخشبندی کرد و برای هر بخش، پیشنهاد ارزش متفاوتی طراحی کرد. دومین راهکار، کوچکسازی به جای ارزانسازی است:
گاهی مشتری توان پرداخت قیمت قبلی را ندارد، اما هنوز به محصول یا خدمت شما نیاز دارد. در اینجا میتوان به جای کاهش قیمت، اندازه، مقدار یا سطح خدمات را تغییر داد. برای مثال، یک محصول ۵۰۰ گرمی میتواند در بسته ۲۵۰ گرمی نیز عرضه شود. یا یک خدمت کامل، در قالب یک نسخه پایه و اقتصادی ارائه شود. …
