استرس مزمن چگونه می‌تواند بر رشد و گسترش سرطان اثر بگذارد؟

جهان صنعت نیوز ، استرس بخشی از پاسخ طبیعی بدن به شرایط دشوار است؛ پاسخی که در کوتاه‌مدت می‌تواند به سازگاری با موقعیت‌های تهدیدکننده کمک کند. اما تداوم این وضعیت ممکن است فعالیت برخی مسیرهای عصبی و هورمونی را تغییر دهد و بر عملکرد سیستم ایمنی، التهاب و سوخت‌وساز سلول‌ها اثر بگذارد. از همین رو، بررسی ارتباط احتمالی استرس مزمن با زیست‌شناسی سرطان به یکی از محورهای مطالعات پژوهشگران تبدیل شده است. در همین زمینه، یک مقاله مروری جدید، شواهد آزمایشگاهی و بالینی درباره سازوکارهایی را بررسی کرده است که از طریق آن‌ها استرس طولانی‌مدت ممکن است در برخی شرایط بر مراحل مختلف سرطان، از رشد تومور تا گسترش آن به اندام‌های دیگر و عود پس از درمان، تأثیر بگذارد.

این مقاله را الهام پطراد و علی‌محمد علیزاده از مرکز تحقیقات سرطان، انستیتو کانسر دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهیه کرده‌اند. پژوهشگران در این بررسی تأکید کرده‌اند که اثرات احتمالی استرس به نوع سرطان، ویژگی‌های سلول‌های تومور، مرحله بیماری و شرایط درمان وابسته است و نمی‌توان نتایج مطالعات را به همه انواع سرطان یا تمام بیماران تعمیم داد.

هنگام مواجهه با استرس، بدن از طریق مسیرهای عصبی و هورمونی به شرایط پاسخ می‌دهد. دو مسیر مهم در این فرایند، فعالیت دستگاه عصبی سمپاتیک و محور هیپوتالاموس ـ هیپوفیز ـ غده فوق‌کلیه هستند. فعال‌شدن دستگاه عصبی سمپاتیک به آزاد سازی هورمون‌هایی مانند آدرنالین و نورآدرنالین منجر می‌شود. این مواد با اتصال به گیرنده‌های سلولی می‌توانند مسیرهای پیام‌رسانی را فعال کنند که بر تکثیر و بقای سلول‌ها، تشکیل رگ‌های خونی و عملکرد سلول‌های ایمنی اثر می‌گذارند. از سوی دیگر، محور هیپوتالاموس ـ هیپوفیز ـ غده فوق‌کلیه در پاسخ به استرس بر ترشح هورمون‌هایی از جمله کورتیزول تأثیر می‌گذارد. این هورمون‌ها در تنظیم التهاب و پاسخ ایمنی نقش دارند و تغییر در پیام‌رسانی مرتبط با آن‌ها ممکن است در برخی شرایط بر محیط اطراف تومور اثر بگذارد. …