به نظر نگارنده مسیر مناسب، آزادسازی تدریجی قیمت پول از طریق ابزارهای مشخص و کنترلشده است.
گام نخست میتواند توسعه گواهیهای سپرده خاص باشد. به بانکهای سالم باید اجازه داده شود برای تامین مالی طرحها و بنگاههای مشخص، با محدودیتهای بهمراتب کمتر از وضع موجود، گواهی سپرده منتشر کنند و نرخ سود آن متناسب با بازده طرح، ریسک و شرایط بازار تعیین شود.
در این صورت به جای آنکه بانک مرکزی یک نرخ سود بالاتر را به کل شبکه تحمیل کند، بخشی از بازار پول امکان کشف قیمت پیدا میکند. البته بانک باید ریسک نرخ سود و ریسک اعتباری را خود مدیریت کند و این ابزار نباید به پوششی برای تامین مالی بانکهای ناسالم تبدیل شود.
گام دوم میتواند استفاده از ظرفیت قرض با حفظ ارزش پول باشد. بر مبنای فتوای منتشرشده که جبران کاهش ارزش قرض براساس تورم اعلامی بانک مرکزی را ربا نمیداند،
میتوان به صندوقهای قرضالحسنه وابسته به بانکهای واجد شرایط اجازه داد، پس از تایید شورای فقهی و در قالبی آزمایشی، منابع و تسهیلاتی عرضه کنند که اصل آنها با شاخص رسمی تورم تعدیل شود. چنین ابزاری بدون تعیین نرخ سود ثابت، امکان حفظ قدرت خرید پسانداز را فراهم میکند و میتواند بخشی از منابعی را که امروز برای فرار از کاهش ارزش پول به بازار ارز، طلا و سایر داراییها منتقل میشود، در نظام مالی رسمی نگه … …
