بازار
نظام آموزشی در عصر حل‌المسائل‌های مدرن چقدر به قدرت بازی خلاقانه، مشاهده و کشف بها می‌دهد؟
هوش مصنوعی و ابزار‌های مختص آن به تدریج در زندگی ما ایرانی‌ها جای خود را باز می‌کند. از این زاویه دانش‌آموزانی که عموماً در دهه ۹۰ به دنیا آمده‌اند در معرض استفاده، اعتیاد و وابستگی به این ابزار‌ها هستند و ممکن است به شکل افراطی وابسته به این حل‌المسائل مدرن شوند. به شخصه فکر می‌کنید مدارس ما تا چه اندازه با این پدیده درگیر شده‌اند؟
از آنجا که تعامل من بیشتر با گروه سنی پیش از دبستان و دبستان است به عینه می‌بینم که در این گروه سنی نقش والدین و میزان آگاهی آنها از مدیریت تعامل کودک با فضای مجازی اهمیت به سزایی دارد. گاهی والدین استفاده از گوشی را راه‌حلی جایگزین در ازای وقت گذراندنشان با کودک در نظر می‌گیرند و هنگامی که کودک از آنها درخواست بازی و ارتباط واقعی می‌کند به علت کم‌حوصلگی و خستگی ناشی از فشارهای زندگی دنبال راه‌حلی جایگزین می‌گردند تا کودک را سرگرم کند تا آنها را به حال خود بگذارد و در چنین شرایطی چه راه‌حلی سهل‌الوصول‌تر از گوشی همراه و بازی‌های فضای مجازی؟ …
