نقد دکترین عرضه آبشاری در بازار ارز

مداخله ارزی از مهم‌ترین و کلیدی‌ترین اقدامات بانک‌های مرکزی سراسر دنیا محسوب می‌شود و رابطه عمیقی با سیاست پولی و اهداف حکمران پولی دارد. به همین دلیل بسیاری از مؤسسات و نهادهای بین‌المللی پولی به مطالعه عملیاتی کیفیت مداخله ارزی مؤثر پرداخته‌اند. چنین دغدغه سیاستی با توجه به حجم بازار غیررسمی ارز در ایران از اهمیت مضاعفی برخوردار است. با توجه به همین دغدغه، میثم سادات فاطمی کارشناس ارزی و فعال اقتصادی در گفت‌وگو با مسیر اقتصاد گفت: دیدگاه مطرح‌شده مبنی بر اینکه بانک مرکزی نباید مستمراً در بازار غیررسمی مداخله کند و باید اجازه دهد نرخ به سقف یا هدف خاصی برسد و سپس با یک عرضه سنگین نرخ را بشکند، ناشی از عدم شناخت ریزساختار بازار است. به گفته وی، چنین رویکردی به جای مدیریت بازار، به مداخله‌ای دیرهنگام و پرهزینه تبدیل می‌شود.

پیامدهای مخرب مداخله آبشاری و دیرهنگام همچنین بخوانید: شوک دو میلیارد دلاری به بازار ارز؛ تغییر زمین بازی یا تکرار خطا؟

این کارشناس ارزی افزود: مداخله آبشاری، یعنی عرضه سنگین پس از شکل‌گیری هجوم تقاضا، سه پیامد مخرب دارد. نخست، ایجاد نقاط مقاومت قیمتی سخت؛ نقطه‌ای که در آن عرضه سنگین صورت می‌گیرد، به دلیل تحمیل زیان فاحش به خریداران، به یک سطح مقاومت روانی و قیمتی تبدیل می‌شود. دوم، اتلاف منابع ارزی و برگشت‌پذیری سریع نرخ؛ به دلیل مقطعی بودن عرضه، تنها سه تا چهار روز پس از مداخله سنگین، قیمت به سقف قبلی و حتی بالاتر از آن بازمی‌گردد. همچنین بخوانید: بازارکم‌عمق ارز چگونه نرخ تعیین می‌کند؟ …