استفاده خانم وزیر از یک عبارت فنی اشتباه، چگونه به یک فشار روانی تبدیل شد؟
یک جمله در تلویزیون، در چند ساعت به یکی از نگرانکنندهترین روایتهای خبری درباره صنعت هوانوردی ایران تبدیل شد. فرزانه صادق، وزیر راه و شهرسازی، در گفتوگوی تلویزیونی نهم شهریورماه درباره وضعیت زیرساختهای هوانوردی پس از جنگ، از آسیب دیدن رادارها سخن گفت و توضیح داد که با توجه به این وضعیت، همکاران بخش ناوبری از روش «پروسیجرال» استفاده میکنند. در بخش دیگری از توضیحات وزیر نیز گفته شد، ظرفیتی که پیش از این امکان انجام حدود ۳۰ پرواز در ساعت را فراهم میکرد به دلیل الزامات ایمنی و امنیتی به حدود ۱۰ پرواز کاهش یافته است. اما آنچه در شبکههای اجتماعی و برخی رسانهها از این سخنان بیرون آمد، روایت دیگری بود: «هواپیماهای مسافربری در ایران ذهنی هدایت میشوند». همین یک کلمه -«ذهنی»- کافی بود تا یک اصطلاح تخصصی هوانوردی به تصویری هراسآور برای مسافران تبدیل شود؛ تصویری که در آن هواپیماها در آسمانی بدون رادار حرکت میکنند و کنترلرهای ترافیک هوایی باید با حدس و حافظه، مسیر آنها را از یکدیگر جدا کنند. اما واقعیت فنی چنین نیست.
دعوا بر سر یک کلمه …
