هاجر شادمانی-خبر کوتاه بود، اما خیلی زود در شبکههای اجتماعی دست به دست شد؛ «واگذاری زمین به خانوارهای مستأجر». خبری که در شرایط فعلی بازار مسکن، طبیعی بود توجه بسیاری از اجارهنشینها را جلب کند.
به گزارش اعتماد، برای خانواری که هر سال با فصل جابهجایی، افزایش اجارهبها و تامین پول پیش خانه مواجه است، شنیدن خبر واگذاری زمین میتواند معنایی فراتر از یک خبر معمولی داشته باشد؛ روزنهای برای خروج از بازار اجاره.
پیگیریهای «اعتماد» در خصوص جزییات سیاستها و برنامههای وزارت راه و شهرسازی نشان میدهد آنچه با عنوان کلی «واگذاری زمین به مستأجران» در فضای مجازی منتشر شده، تصویر دقیقی از مجموعه سیاستهای در حال اجرای دولت ارایه نمیدهد. در واقع، وزارت راه و شهرسازی همزمان چند مسیر متفاوت را در حوزه مسکن دنبال میکند؛ از اجرا و توسعه برنامه تامین مسکن استیجاری برای زوجهای جوان گرفته تا واگذاری زمین در روستاها، تامین زمین در شهرهای دارای ظرفیت، پرداخت تسهیلات ودیعه به مستأجران و البته ادامه پروژه بزرگ مسکن ملی. به بیان دیگر، سیاست مسکن دولت تنها روی یک گزینه متمرکز نشده است. در یک سو، مستأجرانی قرار دارند که نیاز فوری به حمایت مالی برای تامین ودیعه دارند؛ در سوی دیگر زوجهای جوانی که بازار اجاره برای آنها به یکی از مهمترین موانع آغاز زندگی تبدیل شده و در بخش دیگری نیز متقاضیانی قرار دارند که سالها در صف دریافت زمین و مسکن حمایتی ماندهاند. مجموعه این سیاستها نشان میدهد وزارت راه و شهرسازی تلاش دارد همزمان در چند جبهه وارد عمل شود؛ هم تولید مسکن ملکی را از مسیر نهضت ملی ادامه دهد، هم بازار اجاره را با ابزارهایی مانند مسکن استیجاری و وام ودیعه هدف قرار دهد و هم از ظرفیت زمینهای روستایی و شهری برای پاسخ به بخشی از تقاضای انباشته استفاده کند. زمینهایی بدون نقص …
