محمد سراج در گفتوگو با ایلنا، با اشاره به مشکلات معیشتی مردم در شرایط جنگی و افزایش قیمت کالاها، اظهار داشت: واقعیت این است که ما نمیتوانیم همواره یک تولیدکننده را تحت فشار قرار دهیم و به او بگوییم یا تولید نکن یا اگر تولید کردی، با این قیمت تعیین شده عرضه کن؛ حال چه کالای داخلی قیمت داخلی و چه کالای وارداتی که باید قیمت واقعی خود را داشته باشد. ما باید تلاش کنیم توان خرید مردم را افزایش دهیم و آن را بالا ببریم.
وی با اشاره به هزینههای تولید و ضرورت توجه به قیمت تمامشده محصولات افزود: اکنون کسی که تخممرغ تولید میکند، اگر هر شانه تخممرغ را ۱۰۰ هزار تومان بفروشد، اصلاً برای او صرفه اقتصادی ندارد و متحمل ضرر میشود. او نمیتواند ضرر را از جیب خود پرداخت کند. یک تولیدکننده جزئی است که ۵۰ هزار یا ۱۰۰ هزار قطعه مرغ دارد، تخممرغ تولید میکند و تحویل میدهد. حتی در مورد مرغ گوشتی هم همین مسئله وجود دارد.
این نماینده مجلس شورای اسلامی ادامه داد: مثلا گفته میشود قیمت هر کیلوگرم مرغ باید ۲۰۰ هزار تومان باشد؛ در حالی که تولیدکننده برای پرورش مرغ، حدود دو ماه زمان صرف میکند؛ جوجه میخرد و به مدت دو ماه از آن نگهداری میکند. با احتساب هزینه نهادههای دامی که باید برای تغذیه مرغ تأمین کند، هزینه کارگر، برق و سایر هزینهها، قیمت تمامشده برای او به ۳۰۰ هزار تومان میرسد. چگونه ممکن است آن را با قیمت ۲۰۰ هزار تومان عرضه کند؟ این ۱۰۰ هزار تومان اختلاف را از کجا تأمین کند؟
سراج ادامه داد: حرف من این است که همه تولیدکنندگان باید بتوانند تولید کنند، از محل تولید خود منفعت ببرند و کسبوکارشان را اداره کنند. مشکل کجاست؟ مشکل این است که ما باید میان بخشهای مختلف تفاوت قائل شویم. کسی که کسبوکارش با مشکل مواجه نیست، کالایی را خریداری میکند، سودی روی آن میکشد و میفروشد. خریدار و فروشنده هر دو در این چرخه فعالیت میکنند؛ حتی تولیدکننده نیز همین شرایط را دارد. …

بازار

































































































































































