تنهایی انسان معاصر پشت نقاب رنگارنگ متاورس

  سعیده احسانی‌راد  گروه فرهنگی /   عرفانی، جهان هنری خود را از نظر ساختار به متاورس (فراجهان) نزدیک می‌داند؛ فضایی مجازی و خیالی که مخاطب را به تعامل فرامی‌خواند. او می‌گوید: «متاورس محیطی سه‌بعدی، مجازی و خیالی است که بیننده در آن به تعامل وادار می‌شود. آثار هنری من هم مانند متاورس، دنیایی را شکل می‌دهند که واقعی نیست، اما دیده و درک می‌شود. این جهان رویایی و بهشت‌گونه از خیال‌پردازی‌هایم سرچشمه گرفته و ریشه در قصه‌ها، افسانه‌ها، اسطوره‌ها و مطالعاتم دارد. شخصیت‌های آثارم، همچون آواتارهای (شخصیت‌های تصویری) دنیای متاورس، در این جهان خیالی زندگی می‌کنند؛ به میهمانی و گالری و باغ می‌روند، اشک می‌ریزند و می‌خندند، از تاریخ هنر وام می‌گیرند و با اسطوره‌ها شوخی می‌کنند.»

 

آواتارهای اسطوره‌ای در آینه زندگی معاصر

 شخصیت‌های این جهان خیال‌انگیز، بازتابی از انسان معاصرند؛ آدم‌هایی گرفتار چالش‌های روزمره که گاه پریشان و درمانده‌اند و گاه درگیر نبرد، شکار، رقص و شادی. به گفته عرفانی، این شخصیت‌ها تکه‌هایی از زندگی جمعی ما را بازنمایی می‌کنند: «انگار تکه‌هایی از زندگی هر کدام از ما به شکلی کنار هم …