وی افزود: ارزش به سمت حوزههایی حرکت میکند که به سادگی قابل تکثیر نیستند؛ از جمله فهم درست مسئله، دانش دامنه، داده و کانتکست سازمان، شناخت مشتری، یکپارچگی با فرایند واقعی و توان تبدیل خروجی AI به تصمیم و اقدام قابل اتکا.
اسدی با تأکید بر تفاوت میان کارایی و اثربخشی اظهار کرد: AI میتواند کاری را سریعتر و با منابع کمتر انجام دهد، اما اگر همان کار مسئله اشتباهی را حل کند، الزاما اثربخشی افزایش پیدا نکرده است. بهرهوری واقعی زمانی شکل میگیرد که هم کارآمدتر شویم و هم نتیجه بهتری بگیریم.
عضو هیأتمدیره سازمان نظام صنفی رایانهای ادامه داد: به همین دلیل، هوش مصنوعی را نباید صرفا یک قابلیت تازه در نرمافزار دانست؛ این فناوری میتواند طراحی محصول، ساختار تیمها، مدل قیمتگذاری و حتی تعریف ارزش شرکتهای فناوری را تغییر دهد.
وی درباره تأثیر هوش مصنوعی بر مدلهای سنتی کسبوکار شرکتهای نرمافزاری و خدمات فناوری گفت: بیشترین فشار متوجه فعالیتهای استاندارد، تکرارشونده و کمتمایز خواهد بود؛ هرجا ارزش اصلی صرفا از انجام یک کار قابل تکرار به دست میآید، AI میتواند اقتصاد آن فعالیت را تغییر دهد.
اسدی افزود: این روند به معنای کمرنگ شدن نقش متخصصان نیست. هرچه ابزار قدرتمندتر میشود، کیفیت تعریف مسئله، تشخیص خطا و قضاوت متخصص اهمیت بیشتری پیدا میکند. هوش مصنوعی میتواند سرعت یک متخصص خوب را چند برابر کند، همانطور که میتواند یک فرض اشتباه را با سرعت و ظاهری قانعکننده بسط دهد. …
