بازار
این گزاره در تقابل با یکی از باورهای ریشه‌دار جریان‌های چپ اقتصادی قرار می‌گیرد؛ این تصور که ثروت افراد بسیار ثروتمند الزاماً از جیب فقرا بیرون آمده و هرچه ثروتمندان ثروتمندتر شوند، فقرا فقیرتر خواهند شد.
اما واقعیت اقتصادی به این سادگی نیست.
اقتصاد یک جامعه الزاماً یک کیک با اندازه ثابت نیست که اگر سهم یک نفر بزرگ‌تر شد، سهم دیگری باید کوچک‌تر شود. در بسیاری از اقتصادهای مدرن، کیک اقتصادی دائماً بزرگ‌تر می‌شود. کارخانه جدید ساخته می‌شود، فناوری تازه‌ای به وجود می‌آید، میلیون‌ها شغل ایجاد می‌شود، صادرات افزایش پیدا می‌کند و کالاهایی تولید می‌شوند که پیش‌تر وجود نداشتند.
در چنین شرایطی ممکن است همزمان یک کارآفرین به ثروتی چند ده میلیارد دلاری برسد و میلیون‌ها نفر از فقر مطلق خارج شوند.
مسئله اصلی این است که ثروت چگونه به وجود آمده است: از تولید و نوآوری و سرمایه‌گذاری یا از انحصار، رانت، فساد و دسترسی ویژه به قدرت؟
چین؛ آزمایش بزرگ تاریخ معاصر
اگر قرار باشد برای فهم رابطه میان ظهور ثروتمندان و کاهش فقر یک نمونه تاریخی انتخاب کنیم، چین یکی از مهمترین نمونه‌هاست.
چین در سال ۱۹۷۸ کشوری عمدتاً فقیر بود. بخش بزرگی از جمعیت آن در روستاها زندگی می‌کردند و اقتصاد کشور تحت سلطه نظام برنامه‌ریزی متمرکز قرار داشت.
با آغاز اصلاحات اقتصادی و سیاست درهای باز، مسیر تازه‌ای آغاز شد. دولت اجازه داد فعالیت بخش خصوصی گسترش پیدا کند، سرمایه‌گذاری خارجی وارد شود، مناطق صنعتی شکل بگیرند و شرکت‌های بزرگ تولیدی به وجود بیایند.
نتیجه چه بود؟
بر اساس گزارش بانک جهانی، از آغاز اصلاحات اقتصادی چین در سال ۱۹۷۸، رشد اقتصادی این کشور به‌طور متوسط بیش از ۹ درصد در سال بوده است. در همین دوره نزدیک به ۸۰۰ میلیون نفر از فقر مطلق خارج شدند.
این یکی از بزرگ‌ترین تحولات اقتصادی تاریخ بشر است.
اما نکته جالب‌تر اینکه چین در همین دوره به یکی از بزرگ‌ترین مراکز تولید میلیاردر در جهان تبدیل شد. …
