رئیس انجمن فناوری دیجیتال و هوشمندسازی ایران ادامه داد: امروز اقتصاد دیجیتال کشور در شرایطی قرار دارد که مهمترین چالش آن، افزایش سطح عدم قطعیت است. شرایط پس از جنگ اخیر و قرار گرفتن کشور در وضعیت «نه صلح و نه جنگ»، باعث شده بسیاری از کسبوکارها با دغدغههایی مانند کاهش امکان برنامهریزی، افزایش ریسک سرمایهگذاری، مدیریت نقدینگی، حفظ نیروی انسانی متخصص و استمرار خدمات مواجه شوند.
وی افزود: اقتصاد دیجیتال به دلیل ماهیت خود، بیش از بسیاری از حوزههای دیگر به ثبات، پیشبینیپذیری و اعتماد نیاز دارد. کوچکترین اختلال در زیرساختها، تصمیمات ناگهانی یا افزایش نااطمینانی میتواند زنجیرهای از آثار اقتصادی بر شرکتها، کارکنان، مشتریان و سرمایهگذاران ایجاد کند. بنابراین، امروز مسئله اصلی فقط جبران خسارتهای کوتاهمدت نیست؛ بلکه باید برای افزایش تابآوری این اکوسیستم برنامهریزی کنیم. ضرورت عبور از مدیریت بحران به سمت مدیریت ریسک
رئیس انجمن فناوری دیجیتال و هوشمندسازی ایران ادامه داد: در شرایط فعلی، کسبوکارهای اقتصاد دیجیتال باید از رویکرد واکنشی فاصله گرفته و به سمت مدیریت ریسک و افزایش تابآوری حرکت کنند. طراحی سناریوهای بحران، حفظ تداوم خدمات، پشتیبانگیری از زیرساختها، مدیریت منابع مالی، تنوعبخشی به بازارها و حفظ سرمایه انسانی متخصص، اقداماتی است که شرکتها باید در دستور کار قرار دهند؛ اما در کنار مسئولیت کسبوکارها، دولت نیز نقش مهم و تعیینکنندهای دارد. حمایت از اقتصاد دیجیتال در این شرایط نباید صرفاً به ارائه تسهیلات محدود شود؛ بلکه مهمتر از آن، ایجاد یک محیط باثبات، قابل پیشبینی و مبتنی بر گفتوگو با بخش خصوصی است. حکمرانی مشارکتی، پیششرط تابآوری دیجیتال است …
