راز اراده قوی در مغز؛ آیا می توان با تمرین، پشتکار را تقویت کرد؟

عصر ایران - چرا بعضی افراد حتی وقتی خسته اند، با وجود شکست های پیاپی به تلاش ادامه می دهند، اما برخی دیگر در مواجهه با نخستین موانع از هدف خود دست می کشند؟ پاسخ این تفاوت را نمی توان تنها در شخصیت یا میزان انگیزه افراد جست و جو کرد؛ بخشی از ماجرا به نحوه عملکرد شبکه های عصبی مغز مربوط می شود.

یکی از نواحی مورد توجه پژوهشگران در این زمینه، قشر کمربندی میانی قدامی (Anterior Mid-Cingulate Cortex) یا به اختصار aMCC است؛ بخشی از مغز که در ارزیابی تلاش، تصمیم گیری، کنترل شناختی و حفظ انگیزه برای رسیدن به اهداف نقش دارد. پژوهش ها نشان می دهند این ناحیه می تواند در توانایی ادامه دادن مسیر، حتی زمانی که انجام یک کار دشوار یا ناخوشایند است، اهمیت داشته باشد.

اما آیا این یافته به این معناست که می توان با تمرین های مشخص، اراده را تقویت کرد؟ و آیا دانشمندان واقعا توانسته اند احساس پشتکار را با تحریک الکتریکی مغز ایجاد کنند؟

قشر کمربندی میانی قدامی چیست و چه کاری انجام می دهد؟

قشر کمربندی بخشی از مغز است که در سطح داخلی دو نیمکره قرار دارد و با عملکردهای مختلف شناختی، هیجانی و رفتاری ارتباط دارد. قشر کمربندی میانی قدامی یا aMCC یکی از بخش های این ناحیه است که به دلیل ارتباط گسترده با شبکه های عصبی دیگر، در پژوهش های مربوط به انگیزه و پشتکار مورد توجه قرار گرفته است.

این ناحیه را می توان بخشی از سامانه ای دانست که به مغز کمک می کند هزینه و فایده یک اقدام را ارزیابی کند. وقتی قرار است کاری دشوار انجام دهید، مغز باید اطلاعات مختلفی را کنار هم بگذارد: انجام این کار چقدر انرژی و توجه می طلبد؟ نتیجه احتمالی آن چقدر ارزشمند است؟ آیا منابع جسمی و ذهنی لازم برای ادامه دادن را در اختیار دارید؟

قشر کمربندی میانی قدامی در یک شبکه گسترده، اطلاعات مرتبط با وضعیت بدن، احساسات، توجه، برنامه ریزی حرکتی و پاداش را یکپارچه می کند. این فرایند به مغز کمک می کند تصمیم بگیرد چه زمانی تلاش بیشتری ارزش دارد و چه زمانی باید منابع خود را به فعالیت دیگری اختصاص دهد. …