ساختار ادبیات کلاسیک روابط بین الملل و هنجارهای غربی عملا توان مقابله با «ارتش سرخ» را از دست داده است. در این میان ، «دونالد ترامپ» با کنار زدن تمامی پروتکلهای سنتی سیاست خارجی آمریکایی، کانال دیپلماسی را به منطق «معامله بزرگ» تقلیل داده است. حضور همزمان «استیو ویتکاف» و «جرد کوشنر »در مسکو و بلافاصله ترانزیت برقآسای آنها از طریق دالان لهستان به کییف، نه یک جنبش خیرخواهانه برای مهار جنگ، بلکه رونمایی رسمی از مکتب «رئالیسم معاملات تاجرانه» در واشنگتن است.
نشست ۳ ساعت و ۱۰ دقیقهای در کرملین میان ولادیمیر پوتین و فرستادگان ویژه کاخ سفید در حضور «کی ریل دمیترایف» بهجای دیپلماتهای اتو کشیده ارسال یک سیگنال صریح است. قدرتهای بزرگ در حال ترسیم مجدد هندسه امنیتی هستند . در این پازل، بازیگران ضعیف صرفاً نقدینگی این معامله را پرداخت خواهند کرد. ادبیات کنایهآمیز «یوری اوشاکوف» پس از این دیدار و توصیف آن به گفتوگویی «صریح و موضوعی»، در ادبیات استراتژیک کرملین یک معنا بیشتر ندارد؛ مسکو به پیششرطهایش نزدیک شدهاست و ترامپ نیز پتانسیل پذیرش این واقعیتهای سخت را دارد.
لوموند ، اشپیگل و رسانه های اروپایی با لحنی شاکی و نگران به نشست کرملین نگاه می کنند. خط تحلیلی اروپا این است که «ترامپ به همراه پوتین در حال کشیدن خطوط مرزی جدید روی نقشه اروپا است» و اروپا فقط نقش تماشاگر را ایفا میکند. …
