ستار هاشمی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، در دیماه خسارت قطعیهای اینترنت را روزانه حدود ۵۰۰ میلیارد تومان برای هسته اقتصاد دیجیتال و نزدیک به پنج هزار میلیارد تومان برای کل اقتصاد کشور برآورد کرد.
او همچنین گفت حدود ۱۰ میلیون نفر بهطور مستقیم و غیرمستقیم در اقتصاد دیجیتال فعالیت دارند. این ارقام نشان میدهد اینترنت برای اقتصاد دیگر یک زیرساخت جانبی نیست؛ اختلال در آن میتواند زنجیرهای از فروش، خدمات، اشتغال و درآمد را متوقف کند.
اما هزینه واقعی اختلال فقط به کسبوکارهای اینترنتی محدود نمیشود. فروشگاهی که سفارش آنلاین میگیرد، پزشکی که نوبتدهی اینترنتی دارد، شرکتی که با مشتری خارجی ارتباط برقرار میکند و حتی کسبوکاری که تبلیغاتش را در فضای مجازی انجام میدهد، به اتصال پایدار نیاز دارد. در چنین شرایطی، چند ساعت قطعی یا کندی میتواند به معنای از دست رفتن سفارش، تأخیر در تحویل، لغو معامله یا خروج مشتری باشد.
افشین کلاهی، رئیس کمیسیون دانشبنیان اتاق بازرگانی ایران، در برآوردی دیگر گفته است قطعی اینترنت بینالملل روزانه ۳۰ تا ۴۰ میلیون دلار خسارت مستقیم و با احتساب آثار غیرمستقیم، تا حدود ۸۰ میلیون دلار زیان به اقتصاد وارد میکند. تفاوت این برآورد با رقم اعلامشده از سوی وزارت ارتباطات، بیش از آنکه تناقض باشد، نشان میدهد اندازهگیری خسارت اینترنت به دامنه فعالیتهای محاسبهشده بستگی دارد.
در سطح کسبوکارهای آنلاین، مسئله حتی ملموستر است. گزارشهای منتشرشده از فعالان اقتصاد دیجیتال از افت شدید فروش در دورههای اختلال حکایت دارد؛ زیرا بسیاری از کسبوکارها فقط از اینترنت برای فروش استفاده نمیکنند، بلکه بازاریابی، ارتباط با مشتری، پرداخت، پشتیبانی و تأمین خدمات آنها نیز به شبکه وابسته است. بنابراین قطع ارتباط، … …
