فشار جنگ هرمز بر پکن

همزمان با این فشار اقتصادی، در عرصه دیپلماسی نیز تحولی معنادار مشاهده می‌شود: مقام‌های چینی بارها از تمایل این کشور برای ایفای نقشی فعال‌تر در پایان‌دادن به تنش گفته‌اند؛ وزیر خارجه وانگ یی، به گفته سخنگوی وزارت خارجه چین، از آغاز جنگ بیش از ۳۰تماس تلفنی یا دیدار با مقام‌های منطقه‌ای داشته است. طبیعی است که بپرسیم آیا این دو روند -افزایش مکرر قیمت داخلی و افزایش فعالیت دیپلماتیک- به هم مرتبطند. پاسخ به این پرسش را نباید صرفا در نیت‌های سیاسی پکن، بلکه در صورت حساب سود و زیان شرکت‌های نفتی و پالایشگاه‌های چینی جست‌وجوکرد. برای همین، این گزارش به‌جای پرداختن به انگیزه‌های سیاسی، مسیر پول را ردیابی می‌کند: نفت از کجا کمتر پمپاژ می‌شود، چه کسی هزینه اضافی آن را می‌پردازد و این هزینه دقیقا پس از هفت‌ماه، چگونه سیاستگذار چینی را متقاعد ساخته تا نقش فعال تری در خاتمه مناقشات خلیج فارس ایفا کند. کمبود خوراک پالایشگاه‌های مستقل …