بااینحال، در سال۲۰۲۵، ۲۲درصد از نوجوانان ۱۵ساله آمریکایی در آزمون علوم به این سطح نرسیدند؛ رقمی که از ۱۹درصد در سال۲۰۱۸ افزایش یافته است. این سهم در ریاضیات ۳۵درصد بود (در مقایسه با ۲۷درصد در سال ۲۰۱۸) و در خواندن به ۲۶درصد رسید (در مقایسه با ۱۹درصد در سال ۲۰۱۸). این دانشآموزان در تفسیر دادههای ساده، شناسایی شواهد در یک نمودار یا درک متون ساده با مشکل مواجهند.
تصویر در بسیاری از کشورهای دیگر نیز مشابه است. در واقع، جهان دیگر بهطور مشخص میان کشورهای ثروتمند و برخوردار از آموزش باکیفیت و کشورهای فقیر و دارای نظامهای آموزشی ضعیف تقسیم نمیشود. طبق دادههای PISA، ثروت ملی تنها نیمی از تفاوت عملکرد کشورها را توضیح میدهد.
به همین ترتیب، سیاستهای مناسب و تصمیمهای سنجیده درباره نحوه هزینهکرد منابع، پیشبینیکنندههای بسیار قویتری برای نتایج یادگیری هستند تا صرفا میزان هزینهای که کشورها برای هر دانشآموز صرف میکنند. لوکزامبورگ از آغاز دوره ابتدایی تا ۱۵سالگی هر دانشآموز، ۲۸۸هزار و۵۲۱دلار هزینه میکند که با فاصله، بالاترین رقم در میان کشورهاست؛ بااینحال، نمره این کشور در علوم همچنان از ایرلند، فرانسه و ایتالیا پایینتر است؛ کشورهایی که همگی کمتر از نصف این مبلغ را به ازای هر دانشآموز هزینه میکنند. …
