خسارت دلاری انفعال برابر «ال‌نینو»

در ماه مه، حدود ۲تن ماهی مرده روی آب یکی از دریاچه‌های کامبوج پیدا شد. ماه گذشته در اندونزی، با پایین رفتن آب یک دریاچه دیگر، خرابه‌های روستای «سومانگ» نمایان شد؛ روستایی که سال‌ها زیر آب مدفون بود. در فیلیپین هم مسوولان به مردم مانیل هشدار داده‌اند که شاید به‌زودی آب شهر جیره‌بندی شود. این اتفاق‌ها همگی ریشه در هوای گرم‌تر و خشک‌تر دارند. البته شاید در نگاه اول به هم ربطی نداشته باشند، اما در کنار هم تصویری نگران‌کننده از تاثیر ال‌نینو بر آسیا می‌سازند.

براساس گزارشی از نشریه اکونومیست، ال‌نینو یک الگوی اقلیمی طبیعی است که هرچند سال یک‌بار تکرار می‌شود. در این دوره، جهت بادها بر فراز شرق اقیانوس آرام تغییر می‌کند و هوا در بخش بزرگی از جنوب و جنوب‌شرق آسیا گرم‌تر و خشک‌تر می‌شود. ال‌نینوی امسال از ماه مه آغاز شده و قرار است ماه آینده به اوج برسد. شدت آن هم غیرمعمول است: براساس یکی از شاخص‌های روزانه، ناهنجاری دمای سطح آب اقیانوس آرام از بالاترین مقدار ثبت‌شده در همه دوره‌های قبلی هم بیشتر شده است. سازمان جهانی هواشناسی پیش‌بینی می‌کند این دوره تا فوریه ادامه پیدا کند. البته اثر ال‌نینو فقط خشکسالی نیست، بلکه بیش از هر چیز جابه‌جایی الگوی بارش است.

گرم شدن آب‌های شرق اقیانوس آرام جای بارش‌ها را عوض می‌کند؛ نتیجه این است که یک منطقه با خشکسالی روبه‌رو می‌شود و منطقه‌ای دیگر با بارش‌های سنگین و سیل. در سال‌های ال‌نینو معمولا بخش‌هایی از آمریکای جنوبی، مثل سواحل پرو و اکوادور و شرق آفریقا بارش بیشتری دریافت می‌کنند؛ در حالی‌که اندونزی، فیلیپین و شبه‌قاره هند خشک‌تر می‌شوند. حتی در همسایگی هم ممکن است وضع کاملا متفاوت باشد. گاهی هم بارش‌ها به‌جای تداوم در طول فصل، در چند رگبار شدید و کوتاه می‌بارند و به‌جای رفع کم‌آبی، سیل به بارمی‌آورند. این الگو در هر دوره ال‌نینو دقیقا یکسان تکرار نمی‌شود، به همین علت، پیش‌بینی‌های منطقه‌ای و آمادگی محلی اهمیت زیادی دارند. اکونومیست در گزارش اخیر خود به پیامدهای ال‌نینو، در ابعاد تشدید خشکسالی، کاهش منابع آب و افزایش خطر آتش‌سوزی‌های جنگلی در کشورهای آسیایی، پرداخته است. آسیا در خط مقدم …