دکتر ویل تالت (Will Tullett)، پژوهشگر برجسته تاریخ حواس (ویژه بویایی) از دانشگاه یورک، معتقد است که بویایی، یکی از مهمترین حسهای ما، بهشدت دستکم گرفته شده است.
وی میگوید: اگر کودکان از همان مدرسه یاد بگیرند که به بوها توجه کنند و آنها را بشناسند، نه تنها سلامت روانشان تقویت میشود، بلکه نگاهِ تازهای به جهان اطراف خود پیدا میکنند و روابط بهتری با دیگران برقرار میکنند.
این پژوهشگر معتقد است:آلودگی هوا توانایی بویایی انسان را کاهش میدهد. از سوی دیگر، بوی طبیعی بسیاری از اشیا و مواد امروزی، از مارگارین گرفته تا فضای داخلی خودروها و حتی خانههای ما، از بین رفته است و عطرهای مصنوعی جایگزین آن شده است.
وی میافزاید: این پرسش همچنان مطرح است که گسترش این بوهای مصنوعی در زندگی روزمره، چه تأثیری بر توانایی ما برای تشخیص و تفکیک بوهای مختلف دارد؟
چرا به آموزش بویایی نیاز داریم؟
تالت ضمن تأکید بر ضرورت آموزش بویایی میگوید: دوست دارم روزی برسد که در مدارس ابتدایی و متوسطه، به بچهها یاد بدهند از بینی خود استفاده کنند.
وی معتقد است چنین تمرینهایی را میتوان حتی در خانه نیز انجام داد. یکی از روشهای پیشنهادی او، تشویق افراد به بوییدنِ بیشترِ اشیا است. او توضیح میدهد: هرچه بیشتر بو بکشیم، دایره واژگانمان برای توصیف چیزهای دیگر هم گسترش مییابد.
او به کارشناسان حرفهای تشخیص بو (مثل عطرسازان یا آشپزهای ماهر) اشاره میکند که در بازارها قدم میزنند و همهچیز را بو میکنند تا گنجینه بویایی خود را افزایش دهند و بعد بتوانند بوهای مختلف را با یکدیگر مقایسه کنند.
ارتباط جدی بوها و سلامت روان
به گفته تالت، فکر کردن به بوها به ما کمک میکند خودمان را بهتر بشناسیم؛ مثلاً بفهمیم چرا برخی بوها برای ما آرامشبخش هستند. همچنین بوها اطلاعات مفیدی درباره جهان ارائه میدهند.
وی مثال میزند: برای نمونه، بوییدن به ما کمک میکند تازگی مواد غذایی را تشخیص دهیم و مثلاً بفهمیم شیر ترش شده یا گوشت فاسد شده است؛ بدون اینکه فقط به تاریخ انقضای روی بستهبندی تکیه کنیم. …























































































































