به نقل از مدیکال اکسپرس، پژوهشگران به سرپرستی «مین شو»(Min Xu) و «وانلینگ پنگ»(Wanling Peng) از موسسه علوم اعصاب «آکادمی علوم چین»(CAS) روی نورونهای رابطی تمرکز کردند که دروازه تولید امواج هستند. این امواج، انفجارهای کوتاه فعالیت الکتریکی بوده و برای تثبیت حافظه حیاتی هستند.
سلولهای مورد نظر در «هیپوکامپ» قرار دارند؛ ناحیهای از مغز که برای یادگیری و حافظه اهمیت دارد. هنگامی که پژوهشگران فعالیت این سلولهای مغزی را متوقف کردند، توانایی موشها در به یاد آوردن محل قرارگیری اجسام یا تشخیص موشی که قبلاً با آن روبهرو شده بود، مختل شد. این آزمایشها نشان میدهند که خواب در سنجشهای استاندارد ممکن است طبیعی به نظر برسد؛ درحالی که فرآیند تثبیت و تقویت خاطرات دچار اختلال شده است.
این پژوهش، تغییرات شیمیایی هنگام خواب را به فعالیتی مرتبط میسازد که به ماندگاری خاطرات جدید کمک میکند.
پژوهشگران گروهی از موشها را از نظر ژنتیکی اصلاح کردند تا بتوانند جمعیتی از نورونها را که بیان بالایی از ژن «Chrm2» داشتند، مورد بررسی قرار دهند و به طور انتخابی کنترل کنند. این سلولها بهویژه در طول مرحله «خواب بدون حرکات سریع چشم»(NREM) بسیار فعال میشوند و در زمان بیداری نسبی نیز فعالیت دارند.
پژوهشگران برای آزمایش نقش این نورونها در حافظه، به موشهای نر بالغ اجازه دادند تا دو جسم مشابه را کشف کنند. سپس، موشها به مدت پنج ساعت به قفس خود بازگشتند و در این مدت بیشتر خوابیدند. پیش از بازگشت آنها، پژوهشگران یک جسم را جابهجا کردند.
گروهی از موشهای گروه کنترلشده، زمان بیشتری را صرف بررسی جسم جابهجا شده کردند که نشان میداد آنها چیدمان پیشین را به خاطر داشتهاند، اما موشهایی که نورونهای هدفگذاریشده در آنها پس از یادگیری سرکوب شده بود، ترجیح چندانی را از خود نشان ندادند. با وجود این، سنجشهای استاندارد هیچگونه تغییری را در الگوهای خواب و بیداری یا فعالیت کلی امواج مغزی میان این دو گروه آشکار نکردند. …

بازار







































































![[شجاعالدین ابراهیمی] وجدانهای گندآگند، اعتقادات گیجآگیج](/news/u/2026-11-09/ettelaat-hh240.jpg)



















