طی روزهای گذشته، کاربری از دولت پزشکیان خواسته بود «ارادهای شبیه مردم یمن» داشته باشد. یوسف پزشکیان هم در پاسخ به او نوشت: «شما که مدعی هستید پیشتاز بشید، مثل مردم یمن زندگی کنید. یارانه نگیرید، از برق سراسری استفاده نکنید، هزینههای زندگیتان را نصف کنید، سفر نروید و جز به ضرورت از خودرو استفاده نکنید». او در ادامه تأکید کرد، اگر مردم بتوانند هزینه زندگی خود را نصف کنند، «دولت هم زبانش در مقابل دشمنان دراز میشود». این پاسخ در ادامه از سوی منتقدان در کنار اظهارات مسعود پزشکیان درباره ضرورت صرفهجویی در شرایط جنگی قرار گرفت و باعث شد، بحثی که از دل یک گفتوگوی مجازی آغاز شده بود به یک سوژه بحثبرانگیز تبدیل شود.
در واقع، مضمون اصلی این اظهارات را میتوان در توصیه به کاهش مصرف و صرفهجویی جستوجو کرد؛ توصیهای که در شرایط جنگی میتواند، بخشی از سیاست مدیریت منابع باشد. اما آنچه واکنشها را تشدید کرد، نحوه بیان آن و مقایسه زندگی مردم ایران با شرایط مردم یمن بود. به همین دلیل هم خیلی زود مرز میان یک توصیه اقتصادی و یک بحث سیاسی درباره مسئولیت دولت و جامعه در قبال هزینههای جنگ جابهجا شد.
صرفهجویی؛ راهحل یا محل اختلاف؟
روزنامه خراسان، اظهارات یوسف پزشکیان را در چارچوبی گستردهتر قرار داد. این روزنامه در مطلبی با عنوان «دوربرگردان رژیم چنج پس از ۷ ماه» در کنار بررسی مواضع اخیر دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو به اظهارات یوسف پزشکیان نیز پرداخت و آن را در زمره اظهارنظرهایی دانست که میتواند به وحدت اجتماعی آسیب بزند. خراسان در تحلیل خود از برخی اظهارنظرهای داخلی نیز انتقاد کرده و با اشاره به واکنش برخی چهرهها به تحولات یمن، نوشته است که عدهای با مقایسه عملکرد دولت پزشکیان با یمن به دولت طعنه زدهاند و عبارت «کاش مقداری از اراده یمن را دولت پزشکیان داشت» را بهکار بردهاند. …
