جهان پس از نظم آمریکایی؛ چه کسی خلأ قدرت را پر می‌کند؟

مارگارت مک‌میلان وضعیت امروز جهان را از همین زاویه بررسی می‌کند. به اعتقاد او، نشانه‌های هشدار اکنون فراوان‌ است؛ رکوردهای دمایی، خشکسالی و آتش‌سوزی، بدهی بالای اقتصادهای پیشرفته، کاهش کمک‌های غذایی و پزشکی، گسترش سریع و کم‌ضابطه هوش مصنوعی، افزایش بی‌ثباتی سیاسی و تضعیف قواعد بین‌المللی. به این مجموعه باید افزایش جنگ‌ها را نیز افزود. برنامه داده‌های منازعه اوپسالا در سال ۲۰۲۵ تعداد ۶۵ منازعه را ثبت کرده که دولت‌ها در یک یا هر دو سوی آنها حضور داشته‌است کهع بالاترین رقم از زمان آغاز ثبت این آمار در سال ۱۹۴۶ محسوب می شود. از این تعداد، ۱۳ مورد در سطح جنگ طبقه‌بندی شده‌اند.

مسئله فقط افزایش تعداد جنگ‌ها نیست؛ قدرت‌های بزرگ نیز بیش از گذشته درگیر جنگ‌های نامتقارن شده‌اند. جنگ روسیه در اوکراین وارد پنجمین سال خود شده و جنگ ایران و آمریکا نیز برخلاف تصور اولیه به درگیری کوتاه‌مدت تبدیل نشده است. این تحولات نشانه افزایش خطر برخورد میان قدرت‌های بزرگ است؛ هرچند که وقوع یک جنگ جهانی اجتناب‌ناپذیر نیست. ورود به عصر بی‌نظمی

مک‌میلان معتقد است بخشی از مشکل، بی‌میلی جوامع به پذیرش عمق تحولات است. مردم همچنان امیدوارند جنگ‌ها پایان یابند، اتحادها و نهادهای بین‌المللی بازسازی شوند و جهانی که به آن عادت کرده‌اند دوباره به وضعیت سابق بازگردد. اما از دید او، واقعیت تازه با سرعت زیادی شکل گرفته است. نظم بین‌المللی که طی چند دهه گذشته دوام آورده بود، زمانی شروع به فرسایش کرد که اعضای آن بیش از اندازه به استمرارش اطمینان پیدا کردند و رفتارهایی که قواعد آن را تضعیف می‌کرد، تحمل شد. نتیجه، ورود به دوره‌ای است که آن را می توان «عصر جدید بی‌نظمی» نامید. …