پس از فتح شام توسط مسلمانان در قرن هفتم میلادی، نظام پولی موجود بلافاصله کنار گذاشته نشد. در دوره نخست حکومت امویان، سکههایی با الگوگیری از نمونههای بیزانسی و ساسانی همچنان ضرب و استفاده میشدند.
این دوره برای تاریخ پول اهمیت زیادی دارد؛ زیرا نشان میدهد تغییر نظام سیاسی الزاماً به معنای تغییر فوری نظام پولی نبود. سکههای نخستین مسلمانان در شام، برای مدتی زبان و تصویر پول امپراتوریهای پیشین را با قدرت جدید درهم آمیختند. دمشق؛ جایی که سکه اسلامی شکل تازهای پیدا کرد
نقطه عطف تاریخ پول سوریه در دوران عبدالملک مروان، پنجمین خلیفه اموی، رقم خورد. عبدالملک پس از پایان جنگ داخلی و تثبیت حکومت خود، اصلاحات گستردهای در نظام اداری و پولی خلافت انجام داد و دمشق در مرکز این تحولات قرار گرفت.
در نخستین دهههای حکومت امویان، سکههای طلا هنوز از الگوهای بیزانسی تأثیر میگرفتند. حتی نمونهای از دینار طلای عبدالملک متعلق به حدود سال ۶۹۰ میلادی در مجموعه موزه بریتانیا وجود دارد که تصویر امپراتور بیزانسی و طرح صلیب را، البته با تغییراتی، حفظ کرده است.
اما چند سال بعد، شکل سکه بهطور بنیادی تغییر کرد. عبدالملک در سال ۷۷ هجری، برابر با ۶۹۶–۶۹۷ میلادی، دینار طلایی جدیدی را در دمشق ضرب کرد که دیگر تصویر حاکم یا نمادهای تصویری بیزانسی را نداشت و نوشتههای عربی و اسلامی جای آنها را گرفتند.
یک نمونه از همین دینار در موزه بریتانیا ثبت شده است؛ سکهای طلایی به وزن ۴.۲۵ گرم که در سال ۷۷ هجری در دمشق ضرب شده و نام عبدالملک بهعنوان حاکم دوره اموی بر آن ثبت شده است.
این تغییر فقط تغییر ظاهر یک سکه نبود؛ اصلاح پولی عبدالملک، مسیر سکه اسلامی را برای قرنهای بعد تغییر داد. در نمونههای جدید، تصویر جای خود را به کتیبههای عربی و مضامین اسلامی داد و سکه به ابزاری برای نمایش هویت و اقتدار سیاسی خلافت تبدیل شد. موزه بریتانیا سال ۶۹۶ میلادی را زمان ظهور نخستین سکههای بدون تصویر در این اصلاح پولی معرفی میکند. از امویان تا ایوبیان؛ دمشق همچنان ضرابخانهای مهم ماند …
