جمعه, ۵ بهمن, ۱۴۰۳ / 24 January, 2025
چهره وارونه تاریخ
بنیادگرایان مسیحی از سالهای آخر دهه ۱۹۷۰ تلاش های زیركانه ای را برای ورود به حوزه سیاست آغاز كردند و در همین مقطع نیز رئیس جمهوری آمریكا به رهبر نانوشته این جنبش بدل شد. با ورود بنیادگرایان نقش سنتی وتاریخی محافظه كاران آمریكا نیز وارونه شد، چرا كه آنها حمایت های شدید از صهیونیست ها را در دستور كار خود قرار دادند.
به طور سنتی پروتستان های بنیادگرای آمریكایی، فعالیت خاصی در عرصه سیاست ملی كشورشان نداشتند، چون همواره آن را دنیوی و فاسد می دانستند. اما این وضع در سال های آخر دهه ۱۹۷۰ تغییر كرد كه عوامل جمهوریخواه محافظه كار دست اندكار تلاشی سنجیده شدند. آنها می دانستند تا زمانی كه حزب جمهوریخواه در وهله اول با سیاست های خارجی نظامی گرایانه و آن دسته پیشنهادهای اقتصادی شناخته می شود كه به نفع ثروتمندان است، این حزب همچنان حزب اقلیت خواهد بود. در خلال پنج دهه گذشته، جمهوریخواهان فقط در چهار دوره از ۱۲ دوره انتخابات ریاست جمهوری پیروز شده و فقط در دو دوره از ۲۴ دوره گنگره بر آن تسلط پیدا كرده بودند. راهبرد پردازان جمهوریخواه، با بسیج رهبران دینی راستگرا و اتخاذ مواضع محافظه كارانه در مورد موضوع های اجتماعی حساس مانند حقوق زنان، سقط جنین، آموزش جنسی و همجنس گرایی، توانستند میلیون ها نفر از مسیحیان بنیادگرا را وارد حزب خود كنند. این افراد مسیحیانی بودند كه در نتیجه درآمد كمتر از حد میانگین خود، تمایلی به رأی به نامزدهای جمهوریخواه نداشتند. حزب جمهوریخواه از طریق سازمان هایی مانند Moral Majority و Christian coalition، دستور كار جمهوریخواهانه را از طریق برنامه های رادیویی و تلویزیونی و نیز سخنرانی ها ترویج كردند.
جمهوریخواهان از زمان جذب این رأی دهندگان مهم، توانسته اند در چهار دوره از شش دوره انتخابات ریاست جمهوری پیروز شوند، در ۷ دوره از ۱۲ دوره سنا بر آن تسلط پیدا كنند و در خلال دهه گذشته اكثریت را در مجلس نمایندگان به خود اختصاص دهند. در نتیجه این كشش سیاسی، كسانی كه با جناح راست مذهبی همزاد پنداری می كنند، بیش از میانگین آمریكایی ها رأی می دهند و سیاسی هستند. راست مسیحی حدوداً یك هفتم آمریكایی ها را در بر می گیرد و در حدود نیمی از ایالت ها به خصوص در غرب و غرب میانه، دستور كار حزب جمهوریخواه را تعیین می كند. یكی از كارشناسان ارشد حزب جمهوریخواه گفت: محافظه كاران مسیحی نشان داده اند پایگاه سیاسی بیشتر جمهوریخواهان هستند. بسیاری از این افراد به خصوص در سطح رهبری، واقعاً به این چیزها اعتقاد دارند و رأی دهندگان آنها نیز چنین اعتقادی دارند.
●این جنبش قدرت می گیرد
روزنامه واشنگتن پست نوشت: برای نخستین بار از زمانی كه محافظه كاران مذهبی به جنبش سیاسی نوینی تبدیل شدند، رئیس جمهوری آمریكا به رهبر نانوشته این جنبش بدل شده است . لیبرال های آمریكا از مدت ها قبل، از اسرائیل به عنوان مأمنی برای یهودیان آزاردیده حمایت كرده اند. به لحاظ تاریخی این لیبرال ها كه بر اثر نفوذ سیاسی چشمگیر یهودیان صهیونیست در حزب دموكرات از قدرت زیادی برخوردارند، حزب دموكرات را به اتخاذ موضعی سخت در برابر فلسطینیان و سایر اعراب وا می داشتند. با وجودی كه جمهوریخواهان موضع جنگ طلبانه تری در مورد بیشتر موضوع های سیاست خارجی داشتند، به طور سنتی در این زمینه موضع نسبتاً معتدل تری داشتند. علت این امر پیوندهای حزب جمهوریخواه با صنعت نفت و تا حدی این نگرانی حزب بود كه حمایت بیش از حد از اسرائیل می توانست ملی گرایان عرب را به گرایش طرفدار شوروی یا در سال های اخیر طرفدار اسلام گرایان سوق دهد. اما این جنبش از رهگذر نفوذ راست مسیحی تغییر كرده است. با وجودی كه سابقه حمایت بنیادگرایان مسیحی از اسرائیل به سال ها قبل برمی گردد، اخیراً این امر به یكی از موضوع های اصلی جنبش بدل شده است.
در نتیجه تجدید علاقه بنیادگرایان به اسرائیل و به رسمیت شناخته شدن نفوذ سیاسی این جنبش، یهودیان آمریكا اكراه كمتری برای پیوستن به راست مسیحی دارند. مثلاً از گری بائر از رهبران بنیادگرایان به طور مكرر دعوت می شود تا در گردهمایی های سازمان های یهودی اصلی سخنرانی كند. تا پیش از ریاست جمهوری بوش، سازمان های یهودی نسبت به این جنبش تأمل بیشتری داشتند. این امر تا حدی پدیده جمعیتی است. یهودیان فقط ۳ درصد جمعیت آمریكا را تشكیل می دهند و به زحمت نیمی از آنها از دولت فعلی اسرائیل حمایت می كنند. اسرائیلی ها نیز قدرت سیاسی راست مسیحی را به رسمیت می شناسند. از سال ۲۰۰۱، بائر با چندین وزیر دولت اسرائیل و آریل شارون نخست وزیر سابق آن دیدار كرده است. بنیامین نتانیاهو نخست وزیر سابق اسرائیل گفت: ما دوستان و متحدانی بهتر از مسیحیان دست راستی آمریكا نداریم.
پیشتر اینگونه بود كه دولت های جمهوریخواه توان آن را داشتند كه در مواقعی كه برای منافع آمریكا مهم تشخیص داده می شد، در برابر فشار گروه های لابی صهیونیست بایستند. مثلاً دولت آیزنهاور در جریان بحران سوئز در سال ۱۹۵۶ به اسرائیل فشار وارد كرد، دولت ریگان در سال ۱۹۸۱ هواپیماهای آواكس به عربستان سعودی فروخت ودولت بوش اول اعطای ضمانت وام ۱۰ میلیارددلاری را به اسرائیل تا معلوم شدن نتایج حیاتی انتخابات سال ۱۹۹۲ اسرائیل به تأخیر انداخت.
اما با نفوذ فزاینده راست مسیحی، دیگر چنین تفكیكی به سادگی امكان پذیر نیست. برای نخستین بار، حزب جمهوریخواه دارای مؤلفه طرفدار اسرائیل چشمگیری است كه نمی تواند نادیده بگیرد. مقامات ارشد كاخ سفید از جمله الیوت آبرامز، دیدارهای منظم و طولانی با نمایندگان راست مسیحی دارند. به گفته یكی از جمهوریخواهان برجسته، آنها بسیار صریح هستند و گرانیگاه را به سوی اسرائیل و مخالفت با امتیازات سوق داده اند. در واقع میزان حمایت دولت بوش از شارون حتی تندروترین یهودی های صهیونیست را نیز شگفت زده می كرد.
●رشد قدرت صهیونیست های مسیحی
به نظر می رسد در این مقطع تأثیر صهیونیست های مسیحی راست گرا بر صورت بندی سیاست آمریكا در قبال اسرائیل بیش از صهیونیست های یهودی است. سه رویدان این را نشان می دهد:
* پس از محكومیت اولیه سوءقصد به جان عبدالعزیز رنتیسی از فلسطینیان پیكارجوی اسلام گرا در ژوئن ۲۰۰۳، راست مسیحی اعضای خود را برای ارسال هزاران ای میل به كاخ سفید و اعتراض به این اقدام بسیج كرد. یك عنصر اصلی در این ای میل ها این تهدید بود كه اگر چنین فشارهایی بر اسرائیل ادامه یابد، راست مسیحی روز انتخابات در خانه خواهد ماند. ظرف ۲۴ ساعت، تغییر محسوسی در لحن رئیس جمهوری پدید آمد. در واقع وقتی در آوریل ۲۰۰۴ كه رنتیسی ترور شد، دولت آمریكا به مانند مورد ترور شیخ احمد یاسین در ماه قبل تا حد زیادی از اقدام اسرائیل دفاع كرد.
* در آوریل ۲۰۰۲ كه دولت بوش بر توقف عملیات نظامی اسرائیل در كرانه غربی اصرار كرد، كاخ سفید بیش از یك صدهزار ای میل در اعتراض به این عمل دریافت كرد. تقریباً طولی نكشید كه بوش به دفاع از اسرائیل پرداخت. به رغم اعتراض های وزارت خارجه، كنگره در اختیار جمهوریخواهان با تصویب قطعنامه هایی، از اقدامات اسرائیل حمایت و تقصیر خشونت را منحصراً به گردن فلسطینیان انداخت.
* هنگامی كه بوش حمایت خود را از نقشه راه برای صلح خاورمیانه اعلام كرد، كاخ سفید ظرف دو هفته پنجاه هزار كارت پستی از محافظه كاران مسیحی دریافت كرد كه با هر گونه طرحی برای تأسیس كشور فلسطینی مخالفت كرده بودند. دولت آمریكا به سرعت جا زد و نقشه راه عملاً مرد.
نویسنده: استیفن زونس
ایران مسعود پزشکیان دولت چهاردهم پزشکیان مجلس شورای اسلامی محمدرضا عارف دولت مجلس کابینه دولت چهاردهم اسماعیل هنیه کابینه پزشکیان محمدجواد ظریف
پیاده روی اربعین تهران عراق پلیس تصادف هواشناسی شهرداری تهران سرقت بازنشستگان قتل آموزش و پرورش دستگیری
ایران خودرو خودرو وام قیمت طلا قیمت دلار قیمت خودرو بانک مرکزی برق بازار خودرو بورس بازار سرمایه قیمت سکه
میراث فرهنگی میدان آزادی سینما رهبر انقلاب بیتا فرهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی سینمای ایران تلویزیون کتاب تئاتر موسیقی
وزارت علوم تحقیقات و فناوری آزمون
رژیم صهیونیستی غزه روسیه حماس آمریکا فلسطین جنگ غزه اوکراین حزب الله لبنان دونالد ترامپ طوفان الاقصی ترکیه
پرسپولیس فوتبال ذوب آهن لیگ برتر استقلال لیگ برتر ایران المپیک المپیک 2024 پاریس رئال مادرید لیگ برتر فوتبال ایران مهدی تاج باشگاه پرسپولیس
هوش مصنوعی فناوری سامسونگ ایلان ماسک گوگل تلگرام گوشی ستار هاشمی مریخ روزنامه
فشار خون آلزایمر رژیم غذایی مغز دیابت چاقی افسردگی سلامت پوست